امام صادق علیه السلام : اگر من زمان او (حضرت مهدی علیه السلام ) را درک کنم ، در تمام زندگی و حیاتم به او خدمت می کنم.
روش فكرى خود را تغيير دهيد !

روش فكرى خود را تغيير دهيد !

    با يك جهش روحى و با يك تغيير سبك و روش فكرى، تحوّل مهمّى در خود ايجاد كنيد و راه خود را از افرادى كه براى‏شان غيبت و ظهور تفاوت چندانى ندارد جدا كنيد. يقين داشته باشيد همانگونه كه بى‏ تفاوتى و غفلت نسبت به پدر جسمانى گناهى بزرگ است ؛ بى ‏تفاوتى و غفلت از پدر معنوى گناهى بزرگ‏تر است ؛ و سرانجامى تاريك و شوم براى انسان خواهد داشت.

    اگر تاكنون نسبت به امام عصر ارواحنا فداه بى‏ تفاوت بوده ‏ايد و فرق ميان ظهور و غيبت آن حضرت را درك نكرده ‏ايد و در انديشه ظهور حياتبخش آن حضرت نبوده ‏ايد ؛ اگر تاكنون اهل دعا و نيايش براى فرا رسيدن روزگار پرشكوه عصر ظهور نبوده ‏ايد، و نمى ‏دانستيد كه نسبت به امام زمان و رهبر و مولاى خويش وظيفه ‏اى ويژه بر عهده داريد، اكنون كه اين حقيقت را دريافتيد و درك نموديد كه در زمان غيبت وظيفه ‏اى سنگين بر عهده مردم است، خود را از غفلت نجات بخشيده و با يك اراده قوى و با يك تصميم جدّى، گذشته خود را جبران كنيد. و با تلاش و كوشش در مسير انتظار حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه گام برداريد و بدانيد رأفت و مهربانى شديد آن حضرت نسبت به دوستداران مقام ولايت، سبب مى ‏شود كه غفلت‏هاى گذشته آن‏ها مورد عفو و بخشش قرار گيرد و قلب مهربان آن بزرگوار اشتباهات ايشان را ناديده خواهد گرفت.

    مگر حضرت يوسف على نبيّنا وآله وعليه السلام به برادران خود با آن همه ظلم و ستمى كه بر ايشان روا داشتند، نفرمود : 

 ( لا تَثْريبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمينَ ).(118)

 

 امروز سرزنشى بر شما نيست، خداوند شما را مى‏ آمرزد و او رحم كننده ‏ترين رحم كنندگان است.

    يقين داشته باشيد روح عظيم انسان، آفريده نشده است كه وابسته به مادّيات و مسائل بى‏ ارزش ديگر گردد، بلكه براى آن خلق شده است كه با آشنائى با مسائل معنوى و شناخت خداوند و جانشينان او به سوى مسائل الهى كشيده شود.

    آيا سزاوار است انسانى كه مى ‏تواند همچون سيّد بحرالعلوم و مرحوم شيخ انصارى با امام عصر ارواحنا فداه ارتباط داشته باشد، روح خود را غرق در انديشه ‏هاى مادّى نموده و وجود خويش را گرفتار قيد و بندهاى غفلت ‏زا نمايد؟!

    آيا سزاوار است انسانى كه مى ‏تواند بر فراز فضاى آشنايى با خاندان وحى به پرواز درآيد، پر و بال خود را بشكند و در زندان دنيا خود را بازيچه و اسير شياطين گرداند؟!

    آيا سزاوار است در ميان هفت ميليارد جمعيّت انسان در سراسر جهان تعدادى بس اندك با مفاسد عصر غيبت آشنايى داشته باشند؟!

    چرا نبايد همه انسان‏ها از ارزش انسانى خويش باخبر باشند و بدانند در صورتى داراى قدر و بها هستند كه بتوانند به خداوند و جانشين او در اين روزگار توجّه داشته باشند؟

    اگر همه انسان‏ها لياقت چنين مقامى را ندارند و اين مقام از آنِ گروهى خاصّ است، چرا ما و شما از آنان نباشيم؟

 كاروان رفت و تو در خواب و بيابان در پيش كى روى؟ ره ز كه پرسى؟ چه كنى؟ چون باشى؟


118) سوره يوسف، آيه 92.

 

    بازدید : 4253
    بازديد امروز : 16872
    بازديد ديروز : 44832
    بازديد کل : 88508818
    بازديد کل : 68827707