امام صادق علیه السلام : اگر من زمان او (حضرت مهدی علیه السلام ) را درک کنم ، در تمام زندگی و حیاتم به او خدمت می کنم.
فضائل حضرت فاطمهٔ زهراء سلام الله عليها

فضائل حضرت فاطمه زهرا عليها السلام

 

  • از نور عظمت الهى آفريده شده: 890، 261 .
  • او علّت غائى خلقت است: 275.
  • آسمانها و زمين‏هاى هفتگانه به نور آن حضرت روشن گشتند: 907، 890.
  • آدم قبّه‏ اى را در بهشت ديد كه فاطمه‏ عليها السلام در آن بود: 270.
  • آدم آن حضرت را براى پذيرش توبه‏ اش واسطه قرار داد: 251.
  • نام آن حضرت از نام خدا برگرفته شده: 251.
  • علّت نام گذارى آن حضرت به فاطمه: 912 ، 894 ،890 ،269 ،261 ،260 ،259.
  • علّت نام گذارى آن حضرت به زهرا: 907.
  • در آسمان منصوره ناميده شده: 912 279.
  • صديقه كبرى: 258.
  • نطفه آن حضرت از ميوه درخت طوبى بود: 908.
  • نور فاطمه ‏عليها السلام از ميوه بهشتى به صلب پدرش منتقل شد: 253.
  • كيفيت انعقاد فاطمه ‏عليها السلام و كناره‏ گيرى پيامبر از خديجه: 281.
  • فاطمه حوريه‏ اى به شكل آدميان آفريده شده: 912، 280 ،270.
  • زنان بهشتى خديجه را در زايمان كودكش يارى نمودند: 902.
  • هنگام ولادت نور وجودش همه جا را روشن كرد: 902 ،164.
  • نور آن حضرت اهل مكّه را مدهوش ساخت: 902.
  • در هنگام ولادت، شهادت به يكتائى خدا و رسالت پدرش داد: 902.
  • در ولادت آن حضرت اهل آسمان يكديگر را مژده و بشارت دارند: 902.
  • شناخت آن حضرت محور فكر گذشتگان بود: 266.
  • هر كه حقيقت او را بشناسد ليلة القدر را درك كرده: 269.
  • مردم از شناخت آن حضرت عاجزند: 269.
  • از نظر گفتار شبيه‏ ترين مردم به پيامبر بود: 282.
  • پيامبر بوى درخت طوبى را از فاطمه‏ عليها السلام استشمام مى ‏نمود: 908.
  • كفو و همتاى حضرت على‏ عليه السلام بود: 280.
  • خداوند فاطمه‏ عليها السلام را به حضرت على ‏عليه السلام تزويج نمود: 634 ، 268.
  • خطبه عقد آن حضرت را در آسمان راحيل خواند: 251.
  • مهريه فاطمه را خداوند تمام زمين قرار داد: 268.
  • مهريه آن حضرت نصف دنيا است: 891.
  • مهريه آن حضرت يك چهارم دنيا و اختيار بهشت و جهنّم است: 266.
  • در روز سه مرتبه براى حضرت على‏ عليه السلام درخشش نورانى داشت: 259.
  • نور آن حضرت بر هلال ماه رمضان چيره مى‏ گشت: 265.
  • مجموعه حُسن و كمالات و خوبى‏ ها بود: 251 166.
  • مجموعه شرافت و بزرگوارى بود: 251.
  • بهترين اهل زمين از نظر عنصر و شرف و كرامت بود: 166.
  • بهترين زنان در ميان آفريدگان بود: 882.
  • سرور بانوان بهشتى است: 882.
  • اطاعت آن حضرت بر جميع مخلوقات واجب بود: 901.
  • بر اثر عبادت پاهاى مباركش ورم كرد: 274.
  • براى مؤمنان و همسايگان دعا مى‏ كرد: 273.
  • علم آن حضرت بر گذشته و آينده احاطه دارد: 253.
  • علم باطن قرآن را دارا بود: 251.
  • خصوصيّات مصحف حضرت فاطمه: 901.
  • در مصحف حضرت فاطمه‏ عليها السلام حوادث گذشته و آينده بيان شده: 254.
  • مصحف حضرت فاطمه ‏عليها السلام به امامان ‏عليهم السلام يكى پس از ديگرى منتقل گشته: 901.
  • خداوند فاطمه‏ عليها السلام را به فرشتگان بزرگوار خود يارى رسانده: 262.
  • گروهى از فرشتگان براى حفظ آن حضرت گماشته شده بودند: 899.
  • قصه زنان بهشتى و بازگو نمودن آن براى سلمان: 903.
  • عنايت‏ كردن رطب‏هاى بهشتى به سلمان: 903.
  • برطرف شدن گرسنگى آن حضرت به دعاى پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم: 905.
  • مقصود از «دين القيّمة» فاطمه ‏عليها السلام است: 278.
  • مقصود از ليلة در «ليلة القدر» فاطمه ‏عليها السلام است: 269.
  • مقصوداز «إحدى‏ الكبر» فاطمه ‏عليها السلام‏ است:257.
  • مقصود از حبّه در «كمثل حبّة» فاطمه ‏عليها السلام است: 255.
  • او بيت المعمور يعنى كعبه اهل آسمان است: 251.
  • مقصود از بحرين در «مرج البحرين» حضرت على و حضرت فاطمه ‏عليهما السلام است: 277.
  • حضرت على و حضرت فاطمه ‏عليهما السلام دو دريايى عميق و بيكران از علم هستند: 277.
  • بهترين عمل نيكى و احسان به حضرت فاطمه ‏عليها السلام است: 284.
  • هر كس سه روز بر پيامبر و فاطمه‏ عليهما السلام سلام كند بهشت بر او واجب است: 892.
  • هر كه فاطمه ‏عليها السلام را زيارت كند پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم را زيارت كرده است: 899.
  • كسى كه بر آن حضرت درود فرستد خدا او را بيامرزد: 895.
  • فضيلت طواف نمودن از طرف حضرت زهرا عليها السلام: 285.
  • امام باقرعليه السلام در حال تب نام آن حضرت را با صداى بلند مى‏ فرمود: 272.
  • قصّه امّ ايمن و فرود آمدن آب بهشتى براى او: 271.
  • قصّه شهره نوه حضرت فضّه در مسير حجّ: 264.
  • اسلام آوردن هشتاد يهودى به بركت چادر نورانى آن حضرت: 904.
  • دوستى فاطمه‏ عليها السلام در صد موضع كه آسان‏ترين آنها مرگ است سود مى‏ دهد: 909.
  • خدا قسم ياد كرده كه دوستان آن حضرت را عذاب نكند: 276.
  • كسى كه فاطمه ‏عليها السلام و ذريّه آن حضرت را دوست بدارد گرفتار آتش نمى‏ شود: 801.
  • هر كه فاطمه‏ عليها السلام از او خشنود باشد خدا و رسول از او خشنودند: 909.
  • هر كه فاطمه‏ عليها السلام بر او خشمگين باشد خدا و رسول بر او خشمناكند: 909.
  • استشمام بوى عطر فرشتگان هنگام احتضار آن حضرت: 898.
  • در حال احتضار به جبرئيل و رسول خدا سلام كرد: 898، 897.
  • در حالى كه لباس‏هاى خون آلود امام حسين ‏عليه السلام را در دست دارد محشور مى‏ شود: 906.
  • تسليت پروردگار نسبت به شهادت امام حسين ‏عليه السلام به حضرت زهرا: 910.
  • كيفيت ورود آن حضرت به محشر و صحنه قيامت: 276، 270.
  • آشكار شدن مقام آن حضرت براى اهل محشر: 801.
  • كيفيّت عبور فاطمه ‏عليها السلام به سوى بهشت: 911.
  • تنها زنى است كه در قيامت سواره عبور مى‏ كند: 276.
  • تقاضاى فاطمه‏ عليها السلام از پروردگار نزد درب بهشت: 911.
  • خدا بخاطر آن حضرت گناه بندگان را مى‏ آمرزد: 251.
  • شيعيان و دوستان خود را از ميان اهل محشر جدا مى‏ كند: 911.
  • ذريه و شيعيان آن حضرت از آتش جدا و بركنارند: 260.
  • فرزندان و شيعيان و هر كه را خدمتى به آن حضرت كرده به بهشت وارد مى‏ كند: 910.
  • شفاعت آن حضرت: 801.
  • در مورد دوستانش و دوستان ذريه‏ اش شفاعت مى‏ كند: 893.
  • دوستان فاطمه‏ عليها السلام نسبت به دوستان خود شفاعت مى‏ كنند: 911.
  • فاطمه‏ عليها السلام اول شخصى است كه وارد بهشت مى‏ شود: 896.
  • بر اثر لبخند حضرت على و حضرت فاطمه‏ عليهما السلام تابش و درخششى در بهشت مشاهده مى‏ شود: 252.
  • حضرت فاطمه ‏عليها السلام سرچشمه نهرهاى آب و شير و عسل در بهشت است: 251.
  • كلام آن حضرت در مورد زن بهتر: 274.
  • دعائى را كه آن حضرت به سلمان تعليم نمود: 903.

 

 

 

    بازدید : 5518
    بازديد امروز : 963
    بازديد ديروز : 7623
    بازديد کل : 77097701
    بازديد کل : 62887242