(13)
شهادت عمار
(روز نهم) ديگر باره حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام به مبارزت بيرون شد و جنگ سختى شد و در آن روز، عمارياسر مردى و مردانگى مى داد و مى فرمود:
«إنّي لاري وجوه قوم لايزالون يقاتلون حتّى يرتاب المبطلون، واللَّه لو هزمونا حتّى يبلغوا بناسعفات الهجر لكنّا على الحقّ وهم على الباطل.
پس حمله كرد و جنگ نمايانى نمود و برگشت به موضع خود و طلب آبى نمود، زنى از بنى شيبان كاسه لبنى براى او آورد، عمار چون كاسه لبن را ديد گفت: اللَّه اكبر؛ امروز روزى است كه شهيد شوم و دوستان خود را در آن سرا ملاقات نمايم.
پس رجز خواند و مقاتله كرد تا آنكه ابوالهاويه (ابوالعاديه، خ) عاملى و ابو حواء سكسكى در آخر روز او را شهيد كردند و در آن وقت از سنين عمر شريفش نود و سه سال گذشته بود، شهادتش بر اميرالمؤمنين عليه السلام خيلى اثر كرد و آن حضرت بر او نماز گذاشت و در صفّين مدفون شد رضوان اللَّه عليه.
و در «مجالس المؤمنين» است كه چون عمار شهد شهادت نوشيد اميرالمؤمنين بر بالين او آمد و سر او را بر زانوى مبارك نهاده فرمود:
ألا أيّها الموت الّذي لست تاركي
ارحني فقد أفنيت كلّ خليل
أراك بصيراً بالّذين أحبّهم
كأنّك تنحو نحوهم بدليل
پس زبان به كلمه «إنّا للَّه وإنّا إليه راجعون» گشود و فرمود كه:
هر كه از وفات عمار دلتنگ نشود او را از مسلمانى نصيب نباشد، خداى تعالى برعمار رحمت كناد در آن ساعت كه او را از نيك و بد سئوال كنند هر گاه كه درخدمت رسول صلى الله عليه وآله وسلم سه كس ديدم چهارم ايشان عمار بوده و اگر چهار كس ديدم عمار پنجم ايشان بوده، نه يك بار عمار را بهشت واجب شده بلكه بارها استحقاق آن پيدا كرده كه جنّات عدن او را مهيّا و مهنا بود كه او را بكشتند و حقّ با او بود و او يار حق بود؛ چنانكه رسول صلى الله عليه وآله وسلم در شأن او فرمود:
«يدور مع عمار حيث دار».
و بعد از آن على عليه السلام گفت كه:
كشنده عمار و دشنام دهنده و رباينده سلاح او به آتش دوزخ معذّب خواهد شد.
آنگاه قدم مبارك پيش نهاده بر عمار نماز گذارد و با دست همايون خويش او را درخاك نهاد. «رحمة اللَّه ورضوانه عليه وطوبى له وحسن مآب. انتهى».(406)
406) تتمّة المنتهى: 26.
منبع: معاویه ج ... ص ...