(3)

کلام ابن عبّاس

پيرامون ولادت پيامبر اکرم صلّی الله عليه وآله

درکتاب مناقب ديلمي آمده است: ابن عبّاس گويد : از پدرم در مورد ولادت پيامبر گرامى صلّى الله عليه وآله وسلم شنيدم كه می گفت:

 هنگامى كه عبدالله متولّد شد، در چهره او نورى ديديم كه مانند نور آفتاب مى ‏درخشيد .

  پدرم عبدالمطلب گفت : اين نوزاد داراى شأن و مقامى بزرگ است، در خواب ديدم گويا از بينى او پرنده‏ اى سفيد به پرواز درآمد و به سمت مشرق و مغرب پرواز كرد، آنگاه بازگشت و در بام كعبه قرار گرفت، همه قريش به جهت كرنش او به سجده افتادند، در اين ميان كه مردم در عظمت و بزرگى او فكر مى ‏كردند ناگاه آن پرنده تبديل به نورى گشته و ميان آسمان و زمين قرار گرفت، آنگاه نورش ميان مشرق و مغرب را فرا گرفت.

نخستين كسى كه وارد اين نور گرديد نوجوانى از فرزندان ابوطالب عليه السلام بنام على عليه السلام بود ، او را ديدم كه با آن نور اوج مى ‏گيرد و نورش افزايش پيدا مى‏ كند. آنگاه مردم را ديدم كه به دنبال اين نور هستند.

از خواب بيدار شدم ، از كاهنى از طايفه بنى مخزوم از تعبير اين خواب پرسيدم .

    گفت : اى عبّاس ! اگر راست گفته باشى ، هر آينه از او (عبدالله) فرزندى به عمل خواهد آمد كه مردم شرق و غرب زمين پيرو او خواهند شد و پسر عمويش در اين پيروى سبقت را از همگان خواهد ربود.(1)

____________________________________________________

1) كمال الدين : 175/1 ح 33 ، امالى صدوق : 335 ح 2 مجلس 45 ، بحار الأنوار : 256/15 ح 8 ، روضة الواعظين : 64 ، الخرائج : 1067/3 ح 4 .

 

منبع : قطره ای از دريای فضائل اهل بيت عليهم السلام : 2 / 66