(1)

یکی از دلایل ایمان نداشتن عمر  ، کلام وی در جنگ حدیبیّه :

هیچگاه همچون روز حدیبیه در نبوت محمّد (صلى الله عليه وآله) شک

و تردید نکردم

 

در قسمتی از کتاب «این است راه حق» که مناظرۀ بین علمای امامیه و اهل تسنن است و ملک شاه سلجوقی همراه  با وزیرش نظام الملک در آن حضور دارند ، چنین آمده است :

 ... عبّاسى (یکی از علمای اهل تسنّن)  ... گفت : دليل بر ايمان نداشتن عمر چيست ؟

 علوى (یکی از علمای شیعۀ امامیه) فرمود : دليل‏هاى فراوانى بر اين مطلب وجود دارد ، از آن جمله تصريح خودش در مورد ايمان نداشتنش است !

 عبّاسى گفت : در كجا ؟

 علوى فرمود : آنجا  كه گفت : هيچ‏گاه همچون روز جنگ حديبيّه در نبوّت محمّد (صلى الله عليه وآله) شكّ و ترديد نكردم .

 اين سخن عمر دلالت بر آن دارد كه وى پيوسته در شكّ و ترديد نسبت به پيامبرى آن حضرت بوده است ، و ترديدش در روز حديبيّه بيشتر و عميقتر و بزرگتر از شكّ و ترديدهاى ديگرش بوده است .

 اى عبّاسى ؛ تو را به پروردگارت سوگند ؛ به من بگو : آيا كسى كه در نبوّت محمّد صلى الله عليه وآله وسلم شكّ و ترديد داشته باشد مؤمن است ؟!

 عبّاسى سكوت كرد و از خجالت سرش را به زير افكند .

 شاه رو به وزير كرد و گفت : آيا  گفتار علوى در مورد سخن «عمر» صحيح است ؟

 وزير گفت : راويان چنين روايت كرده‏ اند .

 شاه گفت : عجيب است ؛ جدّاً عجيب است ؛ من «عمر» را از اوّلين مسلمانان مى‏ دانستم و ايمان او را ايمانى ثابت مى ‏پنداشتم!! ولى حالا برايم ثابت و هويدا شد كه در اصل ايمانش نيز ترديد و شبهه است .

 

منبع : این است راه حق صفحه 36