سخنرانی امام حسن علیه السلام

پیرامون آباء و اجداد معاويه

در کتاب احتجاج آمده است: شعبی نقل نموده که روزى معاويه - لعنة اللّه عليه - وارد مدینه شده و به قصد ایراد خطبه برخاسته و بر علی بن ابی طالب (عَلَيهِ السَّلَامُ) تاخت.

در این جا امام حسن (عَلَيهِ السَّلَامُ) به قصد سخنرانی قیام نمود و پس از حمد و ثنای الهی فرمود:

إن اللّه تعالى لم يبعث نبيا إلا جعل له عدوا من المجرمين ؛ قال اللّه تعالى : (وَ كَذِلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيَّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ﴾ (1)، فأنا ابن علي (عَلَيهِ السَّلَامُ) و أنت ابن صخر و أمك هند و أمى فاطمة وجدتك نثيلة و جدتي خديجة، فلعن اللّه الأَمنا حسبا و أخملَنا ذكرا و أعظمنا كفرا و أشدنا نفاقا.

هیچ پیامبری مبعوث نشده جز آنکه وصی و جانشینی از اهل او مقرر گردیده و خداوند تبارک و تعالی می فرماید (و هیچ پیامبری نیست جز اینکه برای او دشمنی از میان مجرمان است) و بی شک علی بن ابی طالب وصی رسول خدا - صلوات اللّه عليهما - پس از اوست، و من پسر علی، و تو (ای معاویه) فرزند صخری و جد تو حرب است و جد من رسول خدا (صَلَّى اللّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ ) است، و مادر تو هند - لعنة اللّه عليها - و مادر من فاطمه - سلام اللّه عليها - است، و مادر بزرگ من خدیجه - سلام اللّه علیها - است، و مادر بزرگ تو نثيله، پس خداوند بدترین ما را از نظر حسب و بد سابقه ترین ما و بزرگترین ما را از نظر کفر و منافق ترین ما را لعن کند!

پس تمامی حضار یکپارچه گفتند: آمین ! پس معاویه - لعنة اللّه عليه - با دیدن این صحنه خطبه اش را قطع کرده و داخل خانه شد.

------------------------------------------------------------

(1) سوره فرقان، آیه 31.