امام صادق علیه السلام : اگر من زمان او (حضرت مهدی علیه السلام ) را درک کنم ، در تمام زندگی و حیاتم به او خدمت می کنم.
جريان ديگر در مورد نوشتن نامه به حضرت بقيّة اللَّه عجّل اللَّه تعالى فرجه

    قضيّة اُخرى لكتابة الرقعة إليه عجّل اللَّه تعالى فرجه

   قال المحدّث النوري رحمه الله : حدّثنى العالم الفاضل ومجمع الفضايل والفواضل ومقدّم الأقران والأماثل الآميرزا إبراهيم الشيرازي الحايري أصلح اللَّه أمامه وأنجح مرامه ، قال :

    عرضت لي حاجات مهمّات في بلد شيراز ، حار لها فكري ، وضاق بها صدري وكان منها التوفيق لزيارة سيّدي ومولاي أبي عبداللَّه عليه السلام ، ولم أجد فرجاً إلّا التوسّل إلى ساحة بحار كرم الإمام الحاضر ، ومن يخسر دون مشاهدة جماله بصر كلّ ناظر عليه سلام اللَّه المستولى للسرائر ، فكتبت الحوائج في عريضة الحاجات المرويّة عن السادة الولاة ، وخرجت من البلد عند طفول(4) الشمس مختفياً ، وأتيت إلى مجمع ماء كبير ، يعرف عند العجم باصطلخ ، فوقفت عليه ، وناديت من الأبواب أباالقاسم الحسين بن روح قدس سره وقلت له ما ورد في الأثر من السلام وسؤال تسليم الرقعة إلى مولاه ومولى كلّ بريّة ورميتها فيه ، ثمّ رجعت ولم يقف على وقوفي وفعلي فيه أحد غيره تعالى ودخلت البلد وقد غربت الشمس من باب آخر ، وأتيت إلى أهلي ولم أخبر أحداً بذلك.

    فلمّا أصبحت ذهبت إلى شيخنا الّذي كنت أقرء عليه واجتمع عنده مع جماعة فلمّا استقربنا المجلس إذا بسيّد نبيل في لباس خدّام حرم أبي عبداللَّه عليه السلام قد دخل وسلّم ، وجلس قريباً من الشيخ ولم أكن أعرفه قبل ذلك ولا غيري ، وما رأيناه بعد ذلك في البلد ولا خارجه ، ثمّ التفت إليّ وناداني باسمي وقال:

    يا فلان ؛ إنّ رقعتك قد سلّمت إلى مولانا صاحب الزّمان صلوات اللَّه عليه ووصلت إليه.

    فبهت من قوله ولم يعرف الباقون معنى كلامه ، فسئله الجماعة عن كشف ما أبهمه ، فقال:

    رأيت في الطيف في الليلة الماضية جماعة كثيرة واقفين حول سلمان المحمّدي عليه السلام وعنده رقاع كثيرة وهو مشغول بالنظر فيها ، فلمّا رآني نادانى وقال : إذهب إلى فلان وسماني باسمي ولقبي وقل له : هذه رقعتك ورفع يده .

    فرأيت رقعة مختوم صدرها بختام ، وأنّها قد وصلت إلى الصاحب‏عليه السلام وصار مختوماً ، فعرفت أن كلّ من قدر قضاء حوائجه تختم رقعته والخايب ترد رقعته كما هي .

    فسئلني الحاضرون عن صدق منامه ، فحكيت لهم القضيّة ، وحلفت لهم أنّه لم يطّلع عليها أحد ، فبشروني بنجح المسائل ، وكان الأمر كما رأيت وبشروه ، فما مضى قليل إلّا وقد وفقت للمهاجرة إلى الحاير الحسينيّة وأنا الآن فيه ، وكذا غيره ممّا ضمنته الرقعة من الحوائج وقد قضيت كلّها ، والحمد للَّه وصلواته على أوليائه .(5)

    وقال العلّامة الشيخ علي أكبر النهاوندي : قد أخبرني الاخلاقيّ الكبير العلّامة الحاج ميرزا علي القاضي الطباطبائي النجفي في عصر يوم الجمعة غرّة ربيع الأوّل سنة 1358 في النجف الأشرف:

    كتب إليه بعض أصدقائه - ولم يسمّه لي - أنّه كتب رقعةً في ليلة النصف من شعبان إلى صاحب العصر والزمان صلوات اللَّه عليه وألقاه في الماء على المعمول في بلده.

    فجائه رجلٌ بعد أيّام وقال له : قد أوصلت رقعتك إلى الإمام صلوات اللَّه عليه وسأجي‏ء إليك في ليلة عاشوراء حتّى أوصّلك إلى الإمام أرواحنا فداه.

    فالتزمت باتيان العبادات حتّى الإمكان لصيرورتى قابلاً للتشرّف إلى محضر الإمام صلوات اللَّه عليه ، ففي الليلة الموعودة وهي ليلة عاشوراء جائني الرجل دفعةً فأوصلني بطرفة العين إلى الجزيرة الّتي فيها مسكن الإمام صلوات اللَّه عليه ، فرأيت فيها ما هو خارج عن حدّ الوصف والبيان.

    وفي الجزيرة أرواح الأنبياء والأوصياء وشاهدت فيها من آثار العظمة حتّى صرت مدهوشاً ولم أعلم هل رأيت الإمام أرواحنا فداه أم لا، فأعادني الرجل إلى أهلي بطرفة عينٍ.(6)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

4) أي : عند دنوّ غروبها .

5) دار السلام : 264/2 .  

6) العبقريّ الحسان : 128/1 المسك الأذفر .

 


 

  جريان ديگر در مورد نوشتن نامه به حضرت بقيّة اللَّه عجّل اللَّه تعالى فرجه

    محدّث نورى‏ رحمه الله مى‏ فرمايد : دانشمند گران‏قدر، دارنده فضيلت‏ها و فضل‏ها و توانمندى‏ هاى معنوى، پيش‏كسوت در ميان هم‏رتبگان، جناب آميرزا ابراهيم شيرازى حايرى - كه خداوند آينده ‏اش را اصلاح و خواسته‏ هايش را برآورده كند - فرمود :

    خواسته‏ هاى مهمّى در شيراز برايم پيش آمد كه فكرم را سرگردان و سينه‏ ام را تنگ كرده بود ؛ از جمله اين خواسته‏ ها زيارت سرور و سالارم حضرت ابا عبداللَّه الحسين‏ عليه السلام بود . در اين زمينه ، چاره ‏اى جز توسّل به محضر مقدّس و درياى كرامت امام حاضر ارواحنا فداه نديدم . همو كه ديدگان هر بيننده ‏اى كه كمتر او را ببيند زيان مى ‏بيند ، بر او سلام خدا باد كه آگاه از همه رازهاست .

    خواسته‏ هايم را با استفاده از «عريضه حاجت» كه از امامان عليهم السلام روايت شده است ؛ نوشتم و نزديك غروب به طور پنهانى از شهر شيراز بيرون رفتم و به جايى رسيدم كه آب فراوانى گرد آمده بود كه فارس‏ها بدان استخر مى‏گويند .

    در آن جا ايستادم و از بين نايبان خاصّ ، جناب ابو القاسم حسين بن روح نوبختى قدس سره را ندا دادم و همان طورى كه در احاديث وارد شده است به وى سلام كردم و نامه را به او سپردم و درخواست كردم تا به سرور خود و سرور همه مردمان برساند، و نامه را به آب افكندم.

    آن گاه باز گشتم و كسى جز خداى تعالى رفت و آمد مرا و كارى را كه انجام دادم ، نديد . پس از غروب به شهر رسيدم و از دروازه ديگرى وارد شدم و به خانه ‏ام رفتم و جريان را با كسى بازگو نكردم .

    صبحگاهان، نزد استاد حديثم رفتم و با جماعتى ديگر در محضر او اجتماع كرديم، همين كه مجلس آراسته گرديد سيّدى خوش سيما و محترم كه لباس خادمان حرم امام حسين‏ عليه السلام را بر تن داشت ، وارد شد و سلام كرد و نزديك استاد نشست . من و ساير شاگردان ، او را از پيش نمى‏ شناختيم و پس از آن نيز نه در شيراز و نه در خارج آن او را نديديم .

    آن گاه رو به من كرد و مرا با نامم صدا زد و گفت : اى فلانى ؛ نامه‏ات را به مولاى‏مان حضرت مهدى ارواحنا فداه تسليم كردم و آن را به ايشان رسانيدم .

    من از اين سخن مبهوت شدم ؛ و ديگران معناى سخن او را نفهميدند و بدين جهت از آن آقا درخواست كردند تا بى‏پرده سخن بگويد .

    وى فرمود : شب گذشته گروه زيادى را در خواب ديدم كه دور سلمان محمّدى گرد آمده بودند ، در حالى كه نامه‏ هاى بسيارى در دست داشت و مشغول نگريستن به نامه‏ ها بود . وقتى مرا ديد ، ندايم كرد و گفت : برو نزد فلان شخص - اسم و فاميل مرا ياد كرد - و به او بگو : (در حالى كه دستش را بلند كرد) اين نامه تو است .

    من ديدم كه بالاى آن نامه مهر خورده است يعنى به محضر امام زمان ارواحنا فداه رسيده است و پس از آن مهر خورده است ؛ لذا ، دانستم كه هر كس حاجتش برآورده شده باشد نامه‏ اش مهر مى‏خورد ، و كسانى كه درخواست‏شان رد شده باشد ، نامه‏ شان به همان شكل - بدون مهر - برمى‏گردد .

    كسانى كه در مجلس درس حضور داشتند به من گفتند : آيا خواب اين مرد راست است ؟ من جريان را براى‏شان گفتم و نزدشان سوگند ياد كردم كه هيچ كس از اين جريان اطّلاع نداشته است . دوستانم به من بشارت دادند كه درخواست‏هايم برآورده شده است و جريان همان گونه شد كه آن‏ها بشارت دادند .

    چندى نگذشت كه به كربلاى حسينى‏ عليه السلام مهاجرت كردم و هم اكنون نيز ساكن كربلا هستم . ناگفته نماند ، ساير خواسته‏ هايم كه در آن عريضه نوشته بودم نيز به طور كامل برآورده شدند . ستايش سزاوار خداوند است و درود بر اولياء خداوند .(4)

    مرحوم علاّمه شيخ على اكبر نهاوندى مى‏ فرمايد : مرحوم علاّمه حاج ميرزا على قاضى طباطبايى نجفى ، استاد بزرگ اخلاق ، در عصر روز جمعه اول ماه ربيع الّاول سال 1358 هجرى قمرى در شهر نجف اشرف برايم فرمود :

    يكى از دوستانش - كه نامش را نبرد - در شب نيمه شعبان المعظم، نامه حاجتى به محضر مقدّس امام عصر صلوات اللَّه عليه ارسال كرد و آن را در آب افكند ؛ هم چنان كه در آن شهر مرسوم بود .

    پس از چند روز مردى نزد او آمده و گفت : نامه تو به امام زمان ارواحنا فداه رسيد و من در شب عاشورا نزد تو مى ‏آيم تا تو را به خدمت امام ارواحنا فداه برسانم . من تلاش كردم و تا جايى كه در توان داشتم به عبادت‏هاى مختلف پرداختم تا اندكى لياقت براى رسيدن به محضر امام صلوات اللَّه عليه را پيدا كنم .

    در شب موعود - يعنى شب عاشورا - ناگهان آن مرد آمد و در چشم برهم زدنى ، مرا به جزيره‏ اى برد كه محلّ سكونت امام عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف  بود .

    در آن جا چيزهايى را به چشم ديدم كه فراتر از توصيف و بيان است . در آن جزيره ، ارواح مطهّر پيامبران و اوصياى ايشان حضور داشتند و آثار عظمت الهى را مشاهده كردم ؛ به گونه‏ اى كه بيهوش شدم، و نمى ‏دانم آيا امام ارواحنا فداه را نيز مشاهده كردم يا نه؛ سپس آن مرد - در كمتر از چشم برهم زدنى - مرا به خانه ‏ام باز گرداند .(5)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

4) دار السلام : 264/2 .  

5) العبقرىّ الحسان : 128/1 المسك الأذفر .

 

    بازدید : 8355
    بازديد امروز : 19668
    بازديد ديروز : 38490
    بازديد کل : 99852561
    بازديد کل : 74521385