لعن و سبّ در میان صحابه

گروهی از صحابه نیز جماعتی را بطور صریح و با نام لعنت کرده‌اند، مانند: معاویه ، عمرو بن عاص ، حبیب ، عبدالرحمان بن خالد، ضحّاک بن زید، بسر بن ارطاة ، ولید، زیاد بن ابیه ، حجّاج بن یوسف و غیر از این که شمارش آن‌ها مشکل است مورد لعن قرار گرفتند، حسّان بن ثابت انصاری هند دختر عتبه را با زوج ابوسفیان مورد لعن قرار داده و گفته:

لعن الإله وزوجها معها         هند الهنود عظیمة البظر

عمر بن خطّاب، خالد بن ولید را در هنگامی که مالک بن نویره را کشت لعنت کرد و حضرت علی علیه السلام هم عبدالله بن زبیر را در روز قتل عثمان لعنت نمود و عبدالله بن عمر هم فرزندش بلال را مکرّر لعن می‌کرد.

ابن عبدالبرّ در کتاب علم گوید: بلال بن عبدالله بن عمر گفت : روزی پدرم اظهار داشت که : حضرت رسول صلّی الله علیه وآله فرمود: «زنان را واگذارید تا در مساجد حاضر شوند و بهره و نصیب خود را ببرند». من به پدرم گفتم: من زن خود را اجازه نمی‌دهم به مسجد بیاید.

در این هنگام پدرم متوجّه من شد و سه مرتبه گفت : خداوند تو را لعنت کند من از پیغمبر حدیث می‌کنم و تو در جواب من چنین اظهار می‌داری و از فرمان حضرت رسول صلّی الله علیه وآله تمرّد می‌کنی ؟ سپس در حالی‌ که بسیار خشمگین بود از جایش حرکت کرد و رفت .

و در حدیث درستی از مالک نقل شده که وی عمرو بن عبید را لعنت می‌کرد، و محمّد بن حسن صاحب ابوحنیفه گوید: امام اعظم! هم عمرو بن عبید را مورد لعن قرار می‌داد.[1]

----------------------------------------------------------------------------------

[1] . معاويه و تاريخ : 32.