اثر ایمان و اعتقاد در عصر ظهور
قبل از رجعت و عدم آن بعد از رجعت
نه تنها دوستان و پیروان اهل بیت علیهم السلام و آنانکه در ابتداء ظهور به دین جهانی اسلام راستین که تشیع است دارای ایمان کامل و یقین میشوند. بلکه دشمنان و دوزخیان نیز یقین به حقّانیت تشیّع نموده و اعتقاد پیدا مینمایند، ولی چون یقین آنان پس از رجعت و مدّتی است که به آنان مهلت داده میشود؛ از این رو ایمان آنان اثری ندارد و در دادگاه عدالت خدائی، ثمره جنایات خود را میبینند.
اینک به گفتاری که از امام باقر علیه السلام نقل شده است توجّه نمائید :
عن ابی جعفر علیه السلام فی قول الله تعالی:
«کلّ نفس بما کسبت رهینة الّا أصحاب الیمین»[1] قال: نحن وشیعتنا وقال: ابوجعفر علیه السلام ثمّ شیعتنا اهل البیت «فی جنّات یتساءلون عن المجرمین ماسئلکم فی سقر قالوا لم نک من المصلّین» یعنی لم یکونوا من شیعة علی بن ابی طالب علیه السلام «ولم نک نطعم المسکین وکنّا نخوض مع الخائضین» فذاک یوم القائم علیه السلام وهو یوم الدین «وکنّا نکذّب بیوم الدین حتّی اتانا الیقین»[2]
ایّام القائم علیه السلام «فما تنفعهم شفاعة الشافعین» فما ینفعهم شفاعة مخلوق ولن یشفع لهم رسول الله یوم القیامة.[3]
دشمنان و مجرمین منکر فرا رسیدن روزگار پرشکوه ظهور حضرت قائم علیه السلام هستند و آن را تکذیب مینمایند تا اینکه آن روز سرورآفرین فرا میرسد.
در آن زمان اعتقاد و یقین آنان در صورتی اثربخش است که زمان رجعت فرا نرسیده باشد و الّا اثری بر ایمان و یقین آنان در روزگار رجعت مترتّب نیست در زیارت «آل یس» میخوانیم :
«انّ رجعتکم حقّ لاریب فیها یوم لا ینفع نفساً ایمانها لم تکن آمنت من قبل أو کسبت فی ایمانها خیرا».
یعنی شهادت میدهم که رجعت شما (اهل بیت علیهم السلام) حقّ است که شکّی در آن نیست در روزی که ایمان کسی که قبل از آن ایمان نداشته یا بوسیلۀ آن خیری را بدست نیاورده نفعی ندارد.
----------------------------------------------------------------------------
[1] سورۀ مدّخر: آیات 38 - 48 .
[2] يقين را به معناى مرگ نيز ممكن است معنى كنيم ولى چون در روايات وارد شده كه منكرين در زمان رجعت ايمان مىآورند ولى ايمان آنان فايدهاى ندارد، يقين را به معناى اصطلاحى آن نيز مىتوانيم ترجمه كنيم.
[3] بحارالانوار: 51 / 61 .