دربارۀ کلمۀ «مولی» در خطبۀ غدیر

رسول خدا صلّی الله علیه وآله را که در روز عید غدیر خطاب به بیش از صد هزار نفر فرمودند: «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» هر کس من مولای او هستم این علی مولای اوست. بسیاری از علمای سنّی این جمله را به گونه ای دیگر معنی نموده و گفته اند که مقصود آن حضرت در لفظ «مولی» دوست می باشد. کسانی که دربارۀ حدیث غدیر کار کرده و از گفتار علمای سنّی آگاه هستند به صحّت آنچه گفتیم اعتراف می کنند.

نکتۀ بسیار مهمّی که در این باره وجود دارد این است که چرا علمای سنّی، گفتار رسول خدا صلّی الله علیه وآله را بر خلاف ظاهر آن معنی نموده اند به گونه ای که مخالف باده ها دلیل عقلی و نقلی است؟!

پاسخ سئوالی که عنوان کردیم این است، که همۀ علمای سنّی به صدور این جملۀ: «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» اعتراف دارند چون به این حقیقت اعتراف دارند و به هیچ وجه نمی توانند منکر صدور این جمله شوند، به تصرّف در معنای آن پرداخته و آن جمله را بر خلاف ظاهرش معنی می نمایند؛ زیرا اگر چنین تصرّفی را در این جمله ننمایند باید به معنای صحیح آن که ولایت و سرپرستی حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام است معتقد شوند و دست از طرفداری سقیفه و سقیفه نشینان بردارند و به هیچ وجه طرفداری از خلافتی که آن ها ادّعا دارند نکنند.