سخن حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام
با سران یاران خود دربارۀ معاویه
محمّد بن عبدالله بن حارث طائی که از تیره بنیعفان است نقل کرده گوید: وقتی حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام از جنگ جمل بازگشت ، دربان خویش را گفت : از سران عرب کی اینجا هست ؟
گفت : محمّد بن عمیر بن عطارد تیمی ، احنف بن قیس ، صعصعة بن صوحان عبدی و چند تن دیگر را نام برد.
فرمود: بگو بیایند. بیامدند و به عنوان خلافت بر آن حضرت سلام کردند.
به آنها فرمود:
شما بزرگان عرب و سران یاران منید. بگوئید درباره این جوانک عیاش ـ مقصود معاویه بود ـ چه باید کرد؟
در این باب به مشورت نشستند. صعصعه گفت : معاویه را هوس به عیاشی کشانیده و دل به دنیا داده و کشتن مردان برای وی آسان است و آخرت خویش را به دنیای آنها فروخته . اگر با تدبیر درباره او عمل کنی إن شاء الله نتیجه نیکو خواهد بود و توفیق به وسیله خدا و پیغمبر و تو ای امیرمؤمنان به دست خواهد آمد. صلاح این است که یکی از محارم مورد اعتماد خویش را با نامهای بفرستی ، و او را به بیعت خویش دعوت کنی . اگر پذیرفت ، تکلیف او روشن است وگرنه با وی جهاد کنی و در قبال قضای خدا صبوری ورزی ، تا کار یکسره شود.[1]
-------------------------------------
[1] . مروج الذهب : 2 / 41.