علاقۀ شدید حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام

به حضرت علی اکبر علیه السلام

حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام او را بسیار دوست مى‌داشتى، حتّى آنكه او را مدح فرموده و اشعارى در مدح او گفته؛ از آن جمله ابن ادریس حلّى در كتاب سرایر ذكر نموده كه حضرت امیر علیه السلام در شأن او فرموده است :

«لَمْ تَرَ عَینٌ نَظَرَتْ مِثلَهُ         مِن مُحتِفٍ یمشی وَلا ناعِلٍ»

یعنى :

ندیده هیچ چشم بیننده مثل و مانند او را از كسانى كه پابرهنه و یا صاحب نعلین باشد (كنایه از وضیع و شریف و اَدنى است).

نوشته‌اند كه: چند نفر از دودمان نبوّت شباهت به جناب پیغمبر صلّی الله علیه وآله داشتند :

اوّل، جعفر طیار، كه در حسن گفتار و فصاحت و بلاغت و شیرین زبانى شباهت تامّه به رسول خدا صلّی الله علیه وآله داشت.

دوم، جناب فاطمه زهرا علیهاالسلام، كه در مشى و رفتار (شباهت به) خاتم الانبیاء صلّى الله علیه وآله داشت.

سیم، امام حسن علیه السلام، كه از سر تا كمر شباهت داشت به آن حضرت.

چهارم، سیدالشهداء علیه السلام كه از كمر تا قدم شبیه جناب پیغمبر صلى الله علیه وآله بود.

پنجم، جناب على اكبر علیه السلام كه از سر تا قدم شبیه بود به آن حضرت؛ و شاهد است بر این مطلب كلام امام حسین علیه السلام روز عاشورا، همین كه جناب على اكبر علیه السلام در اذن جهاد مبالغه بسیار نمود، امام حسین علیه السلام اذن میدان داده، نظر مأیوسانه به فرزند خود نمود و اشك از دیده‌هایش فرو ریخت و انگشت سبّابه خود را به طرف آسمان بلند كرده فرمود: «اَللّهُمَّ اشْهَدْ عَلى هؤلاءِ القَومِ فَقَد بَرَزَ إلَیهِم غُلامٌ أشبَهُ النّاسِ خَلْقاً وخُلْقاً ومَنطِقاً بِرَسولِک»: خداوندا شاهد باش بر این قوم كه به سوى ایشان مى‌رود جوانى كه شبیه‌ترین خلق است به پیغمبر تو در گفتار و صورت و سیرت «كُنّا إذَا اشْتَقْنا إلى نَبیک نَظَرْنا إلَیه»: هرگاه ما مشتاق لقاى پیغمبر تو مى‌شدیم نظر به جمال او مى‌كردیم، خداوندا، بركتهاى زمین را از ایشان منع نما و ایشان را پراكنده گردان و والیان ایشان را از ایشان راضى مگردان كه ایشان ما را طلب نمودند كه ما را یارى كنند، پس بر ما دشمنى كردند و شمشیر كین بر روى ما كشیدند. پس آن حضرت به آواز بلند بانگ بر ابن سعد زده فرمود: «ما لَک قَطَعَ اللهُ رَحِمَک ولا بارَک اللهُ لَک فی أمرِک وسَلَّطَ عَلَیک مَن یذْبَحُک بَعدی عَلى فِراشِک كَما قَطعْتَ رَحِمی وَلَمْ تَحْفَظْ قَرابَتی مِن رَسُولِ الله صلّی الله علیه وآله ». یعنى: چه مى‌خواهى از ما؟ خدا رحم تو را قطع نماید و هیچ امرى را بر تو مبارك نگرداند و مسلّط نماید بر تو كسى را كه تو را در فراش تو ذبح نماید چنانكه رحم مرا قطع كردى و قرابت ما را به پیغمبر خدا صلّی الله علیه وآله مراعات نكردى[1] .[2]

---------------------------------------

[1] . بحار: 45 / 42 بقيه باب 37؛ و به طور مختصر و با اندكى تغييرات: لهوف / 113 ؛ مثير الاحزان: 68.

[2] . حديث كعبه و كربلا: 97.