( اهمیّت زیارت و عزاداری )

 

دعاى امام صادق ‏عليه السلام

براى زائرين حضرت امام حسين‏ عليه السلام

امام صادق ‏عليه السلام در مصلاّى خود نماز خواندند و چون نمازشان‏ تمام شد اين گونه دعا كردند:

... أَللَّهُمَّ إِنَّ أَعْدَاءَنَا عَابُوا عَلَيْهِمْ خُرُوجَهُمْ فَلَمْ يَنْهَهُمْ ذَلِكَ‏ عَنِ النُّهُوضِ وَالشُّخُوصِ إِلَيْنَا خِلاَفاً عَلَيْهِمْ، فَارْحَمْ تِلْكَ‏الْوُجُوهَ الَّتِي غَيَّرَتْهَا الشَّمْسُ وَارْحَمْ تِلْكَ الْخُدُودَ الَّتِي‏ تَقَلَّبَ عَلَى قَبْرِ أَبِي عَبْدِالله عليه السلام، وَارْحَمْ تِلْكَ‏ الْأَعْيُنَ الَّتِي جَرَتْ دُمُوعُهَا رَحْمَةً لَنَا، وَارْحَمْ تِلْكَ الْقُلُوبَ‏ الَّتِي جَزِعَتْ وَاحْتَرَقَتْ لَنَا، وَارْحَمْ تِلْكَ الصَّرْخَةَ الَّتِي‏ كَانَتْ لَنَا. أَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْدِعُكَ تِلْكَ الْأَنْفُسَ وَتِلْكَ‏ الْأَبْدَانَ حَتَّى تُرَوِّيَهُمْ مِنَ الْحَوْضِ يَوْمَ الْعَطَش.

... خدايا دشمنان ما خروج ايشان را مورد ملامت و سرزنش ‏خويش قرار دادند ولى مانع آن‏ ها از اين حركت نشد و با آن ‏ها مخالفت كرده و به سوى ما سفر نمودند، پس تو اين چهره ‏ها را كه تابش آفتاب آن‏ ها را تغيير داده مورد ترحم قرار بده، اين‏ گونه ‏ها را كه بر روى قبر ابى عبدالله‏ عليه السلام گذاشته مى ‏شود و برداشته مى ‏شود مورد ترحم قرار بده، اين ديدگانى را كه ازروى محبت بر ما اشك آن‏ها جارى گشته مورد ترحم خويش‏ قرار بده، اين دل ‏هايى را كه به جزع افتاده و به خاطر ما سوخته ‏اند مورد ترحم خويش قرار بده، اين ناله ‏ها و فريادها را كه به‏ خاطر ما بلند شده مورد ترحم خويش قرار بده، خدايا من اين‏ بدن ‏ها و اين ارواح را نزد تو به وديعه قرار مى‏ دهم تا در روز عطش از حوض كوثر سيراب فرمايى.

پيوسته امام‏ عليه السلام اين گونه دعا مى ‏كرد در حالى كه در سجده بود.(1)

هر كس از زائرين داراى اوصافى باشد كه در دعا ذكر شده، وديعه امام صادق‏ عليه السلام نزد خداوند خواهد بود تا خداوند او را از حوض كوثر سيراب گرداند. و همچنين از دعا استفاده مى كنيم كه‏ اشك ريختن و بى تابى كردن و سوزش دل و ناله و فرياد از اسباب‏ نزول رحمت الهى به سوى زائران است.

بنابراين بى تأمّلى كردن و فرياد زدن در هنگام زيارت نه تنها اشكالى ندارد، بلكه سبب نازل شدن رحمت خداوند مى ‏شود.

 

توجّه شدید به امام حسین علیه السلام

نكتۀ جالبى كه از اين دعا استفاده مى‏ كنيم اين است كه زائرين در حال زيارت بايد به گونه ‏اى باشند كه توجّه شديد به امام حسين ‏عليه السلام‏ داشته باشند به قدرى كه بى تابى و فرياد زدن بعضى از زائرين، توجّه آنان به امام حسين‏ عليه السلام از دست ندهند و قلب خود را متوجّه ‏به فرياد زدن يا بى تابى ساير زائرين نكنند و حالت حضور را از دست ندهند.

بنابراين زائرين كربلا بايد به عظمت امام حسين‏ عليه السلام توجّه داشته ‏باشند و بدانند مكانى كه موجودات عوالم هستى از عرش تا فرش‏ آرزوى تشرّف به آن مكان مقدّس را دارند، بايد شديداً در حفظ احترام آن بكوشند.

____________________

(1) كافى: 4 /  582 ح11، كامل الزيارات: ص 228 ح2، المزار الكبير: ص334 ح14، الوافى: 14 / 1464 ح12، بحارالانوار: 101 /  8 ح 30، وسائل الشيعه:  14 /  412  ح6، المستدرك: 10 /  231 ح4، به نقل از صحيفه حسينيّه : 122 .