کتاب : «امیرالمؤمنین علی علیه السلام و عصر ظهور»
شكايت بسيار مهمّ
حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام به خداوند
اكنون شكايت حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام را به خداوند كه هشدارى بسيار مهمّ به دوستان خود و تمامى جامعه بشريّت مى باشد نقل مى كنيم تا همه بدانند مظلوم ترين شخصيّت عالم هستى از همه دوستداران اهل بيت علیهم السلام و تمامى كسانى كه دم از انسانيّت مى زنند، چه انتظارى دارند.حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام از كسانى كه ادّعاى دوستى و طرفدارى از اهلبيت علیهم السلام مى نمايند ولى به يارى آنها بر نمى خيزند و از دين پشتيبانى نمى كنند، دلى پر درد دارند.
حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام نه تنها از دوستان و محبّين خود انتظار پشتيبانى از عدل و عدالت دارند، بلكه از هر انسان و بنده خدايى كه گفتار حق طلبانه اهل بيت علیهم السلام را مى شنود و از يارى خدا و كمك به دين خدا سرباز مى زند گله دارند.
و از آنها به خداوند شكايت نموده و از او مى خواهند كه شاهد بى تفاوتى آنها وكمك نكردن به خدا و دين او باشد.
حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام با دلى پر درد، از همه آنها به خداوند شكايت نموده و او را چنين مى خوانند:
أَللَّهُمَّ أَيُّمَا عَبْدٍ مِنْ عِبَادِكَ سَمِعَ مَقَالَتَنَا الْعَادِلَةَ غَيْرَ الْجَائِرَةِ وَالْمَصْلِحَةَ فِي الدِّينِ وَالدُّنْيَا غَيْرَ الْمُفْسِدَةِ فَأَبَى بَعْدَ سَمْعِهِ لَهَا إِلاَّ النُّكُوصَ عَنْ نُصْرَتِكَ وَالْإِبُطَاءَ عَنْ إِعْزَازِ دِينِكَ.
فَإِنَّا نَسْتَشْهِدُكَ عَلَيْهِ بِأَكْبَرِ الشَّاهِدِينِ شَهَادَةً وَنَسْتَشْهِدُ عَلَيْهِ جَمِيعَ مَنْ أَسْكَنْتَهُ أَرْضَكَ وَسَموَاتِكَ، ثُمَّ أَنْتَ بَعْدُ الْمُغْنِي عَنْ نَصْرِهِ وَالْآخِذُ لَهُ بِذَنْبِهِ.(1)
خداوندا هر بنده اى از بندگان تو كه سخن ما (اهل بیت علیهم السلام) را بشنود، سخنى كه از روى عدل و داد است، نه از روى جور و ستم، و به مصلحت دين و دنيا است نه در راه تباهى و فساد. (هر كس چنين سخنى را بشنود امّا) پس از شنيدن از پذيرفتن آن خودداری کند، و جز سرپيچى از يارى تو و خوددارى از عزيز داشتن دين تو، کاری انجام ندهد.پس همانا ما (اهل بیت علیهم السلام) از تو علیه چنين كسى، درخواست شهادت و گواهی مى كنيم، شهادتى كه بزرگترين شهادت است.(2) و نيز همه كسانى را كه در زمين و آسمانهايت سكونت داده اى، به شهادت علیه او مى طلبيم. سپس تو، بعد از خوددارى و سرپيچى چنين كسى از يارى دين تو، بى نياز كننده ما را از يارى او، و او را به علت گناهش، بازخواست كننده اى.
واى از آن روزى كه شخصى كه خود را دوستدار و شيفته حضرت اميرالمؤمنين و اهل بيت علیهم السلام مى دانسته، بفهمد كه آن حضرت با دلى پردرد شكايت او را به خداوند نموده و خدا را عليه او به شهادت طلبيده اند.
با اينكه حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام اين كلام را در زمان جنگ صفّين فرموده اند ولى نه آن را اختصاص به جنگ صفّين قرار داده و نه مخصوص كسانى دانسته اند كه از يارى به شخص آن حضرت، خوددارى كرده اند؛ و نفرموده اند هر كس گفتار عادلانه من را بشنود و به يارى نصرت دين برنخيزد، بلكه فرموده اند:اللّهم ايّما عبد من عبادك سمع مقالتنا العادلة ...
خداوندا هر بنده از بندگانت كه گفتار عادلانه ما را (نه من را) بشنود ...پس لفظ «مقالتنا» و جملهء «انّا نستشهدک» شامل گفتار و شکایت هر يك از امامان علیهم السلام كه مردم را به يارى طلبيده اند و آنان سستى ورزيده و به كمك دين خدا نپرداخته اند، مى شود.
بنابراين در اين روزگار كه حضرت بقية اللَّه الاعظم ارواحنا فداه بارها دوستان و شيعيان خود را به كمك و يارى طلبيده اند هر كس به نداى آن حضرت، پاسخ ندهد شامل شكايت آن حضرت مى شود.
آيا سزاوار نيست - اگر تاكنون به نداى امام زمان عجّل الله تعالى فرجه گوش فرانداده ايم - خود را از گروه كسانى كه مورد شكايت به خداوند شده اند خارج كنيم و با علم و دانش، و مال و ثروت و يا هر گونه امكاناتى كه داريم به يارى امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه و به كمك دين خدا بپردازيم!
تاكنون براى يارى امام زمان عجّل الله تعالى فرجه و كمك به دين خدا چه كرده ايم كه نام ما، در شكايت نامه به خداوند ثبت نشده باشد؟
اگر تاكنون به دوستى اهل بيت علیهم السلام بسنده كرده ايم و كارى براى دين خدا نكرده ايم و از يارى حضرت مهدى ارواحنا فداه خوددارى كرده ايم و نسبت به آن بزرگوار غافل بوده ايم، سعى كنيم نام خود را از شكايت نامه به خداوند بزرگ پاك كنيم. با استفاده از پخش علم و دانش و مال و ثروت و با قلم و قدم، براى نصرت و يارى حضرت مهدى عجّل اللَّه تعالى فرجه گامى ارزنده برداريم.
قلب خود را از معارف امام زمان ارواحنا فداه سيراب كنيم و ديگران را با مقامات عاليه آن حضرت، آشنا و آشناتر سازيم.
(1) نهج البلاغه، خطبه 209.
(2) مقصود از بزرگترين شهادتها، شهادت خداوند است، به دليل آيه مباركه 19 از سوره انعام: (قُل أيّ شَيءٍ أكْبَرُ شَهَادَةُ قُلِ اللَّهُ) (ابن ابى الحديد).
مرتضى مجتهدى سيستانى