کتاب : «امیرالمومنین علی علیه السلام و عصر ظهور»
**************************************
(۲)
امنيّت جهانى، از ويژگى هاى عصر ظهور است
به همين دليل ما مى گوييم: امنيّت جهانى از ويژگى هاى عصر ظهور است، و پادشاهانى كه مدّعى ايجاد امنّيت بوده اند، گامى بيش از ادّعا برنداشته اند.
حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام مى فرمايند:
... يسير المهدي عليه السلام بمن معه ولايحدث في بلَد حادثةً إلاّ الأمن والأمان والبُشرى، وعن يمينه جبريل، وعن شماله ميكائيل عليهما السلام والنّاس يلحقونه من الآفاق.(1)
حضرت مهدى عليه السلام با كسانى كه در خدمت او هستند در زمين سير مى كنند و در هيچ بَلَدى حادثه اى به وجود نمى آورند مگر امن و امان و بشارت (به فرا رسيدن تحوّلات عظيم جهانى و دگرگونى هاى مهمّ در جسم و جان همه) در حالى كه جبرائيل در طرف راست آن حضرت و ميكائيل عليهما السلام در طرف چپ آن بزرگوار هستند و مردم از سراسر افق هاى زمين به آن حضرت مى پيوندند.
حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در اين روايت تصريح فرموده اند كه از سراسر جهان، مردم به آن حضرت ملحق مى شوند. و اين گواه بر آنست كه پيوستن مردم جهان به آن بزرگوار، بر اساس امن و امان، آسايش و امنيّت، و آگاهى فرا رسيدن تحوّل و تكاملِ انسانهاست.
از فرمايش حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام چنين نتيجه مى گيريم كه پيوستن مردم جهان بر اساس مشاهده برنامه حيات بخش و نجات دهنده حضرت بقيّة اللَّه ارواحنا فداه مى باشد.
با ظرفيّت هاى كم و كوچك، قلب هاى آشفته و مغزهاى خفتهء مردم، چگونه مى توان رازهاى بزرگ و اسرار شگفت انگيز را براى آنان بيان نمود. اگر در ظرفى بيشتر از ظرفيّت آن، آب يا چيز ديگرى بريزيم آيا سرريز نخواهد شد؟!
همينگونه، گفتن مطالب مهمّى كه بيشتر از ظرفيّت مردم است، آنان را دچار لغزش، ترديد و انكار خواهد نمود، به اين جهت تا زمانى كه غيبت ادامه داشته باشد و مغزها خفته و افكار آشفته است، كشف رازهاى بزرگ براى جامعه اى كه از توانِ فكرى محدودى برخوردار است صحيح نيست.
نه تنها رازهاى مهمّ معنوى بلكه نكته هاى ارزشمند علمى از عموم مردم پوشيده خواهد ماند؛ تا روزگارى كه با تابش انوار تحوّل بخش ولايت، مردمِگيتى از محدوديّت هاى فكرى نجات يابند و آمادگى براى درك و فهم مطالب را پيدا نمايند.
به اين جهت، خاندان وحى عليهم السلام از كشف رازهاى مهمّ براى عموم مردم خوددارى مى نمودند. اين واقعيّتى است كه حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام بارها به آن تصريح فرموده اند. جريانى را كه نقل مى كنيم يك نمونه از آنهاست: ...
(1) عقدر الدرر: 136.