کتاب : «امیرالمومنین علی علیه السلام و عصر ظهور»
(۵)
پاسخ دندان شكن به ناپلئون
ناپلئون اوّل غالباً شبها با تغيير لباس در ميان اردوهاى خود مى گشت و از احوال سربازهاى خود جويا مى شد. در يكى از اسفار يكى از صاحب منصب ها يك نفر سرباز كسر داشت، يك نفر از اهالى «جرمن» را اجير كرده به جاى آن سرباز فرانسه گذاشته بود، چون از حالت ناپلئون خبر داشت احتياطاً به آن سربازِ بدل گفت: اگر شخصى نزد تو آمد و از تو جويا شد چنين جواب بده، و آن سرباز هيچ زبان فرانسه نمى دانست به تعليم، همين قدر ياد داده بود:
اوّل بگو: از فلان شهر، دوّم بگو: بيست، سوّم بگو: دو سال، و چهارم بگو: هر دو، و ناپلئون غالباً همين چهار كلمه را مى پرسيد كه از كدام ولايت هستى؟ سرباز مى گفت: از فلان شهر، دوّم جويا مى شد: چند سال عمر دارى؟ سوّم مى پرسيد: چند سال است كه داخل نظام شده اى؟ چهارم مى پرسيد: به تو چه قدر حقوق رسيده؟
بر حسب اتّفاق شبى در گردش به آن گروه رسيد و اتّفاقاً نوبت آن سربازِ بدل بود و او از زبان فرانسه به جز آن چند كلمه چيز ديگر نمى دانست. ناپلئون كه به او رسيد در سؤال او تقديم و تأخير شد؛ اوّل جويا شد كه از كدام شهرى؟ گفت: فلان شهر، دوّم پرسيد كه چند سال است نوكرى مى كنى؟ گفت: بيست سال، سوّم پرسيد كه چند سال از عمرت گذشته است؟ گفت: دو سال. ناپلئون خنديد، دانست كه اين بدل است. چهارم پرسيد: من ديوانه ام يا تو؟ گفت: هر دو و خيلى بر خنده او افزود و هيچ حرف نزد.
فردا آن صاحب منصب را خواست و معلوم شد كه بدل بوده است گفت: به حرف آخرى كه آن سرباز زد، از تقصير تو گذشتم.(1)
اكنون به اين نكته توجّه كنيد: كسى كه نمى تواند نه تنها با توده عظيمى ازملّت خود، بلكه حتّى با تعدادى از سربازان خود گفتگو نموده و از درد دل آنان باخبر شود، چگونه مى تواند از حال آنان باخبر باشد و ظلم و ستمى كه بر آنان وارد شده برطرف ساخته و آسايش و امنيّت را براى آنان فراهم سازد؟!
بنابراين بايد يك قدرت بزرگ آسمانى وجود داشته باشد تا با استفاده از نيروى الهى نه تنها با همه افراد بشر گفتگو كند، بلكه حتّى زبان حيوانات را نيز بداند و بتواند با آنها سخن بگويد، به آنان دستور دهد و در آنان تأثير گذارده و تحوّل ايجاد نمايد. و همانگونه كه گفتيم قدرتى كه سراسر عالم هستى را فرا گرفته باشد و بر همه چيز ولايت و سرپرستى و آگاهى داشته باشد، در انحصار خاندان اهل رسالت است كه با دستان تواناى حضرت بقيّة اللَّه الاعظم ارواحنا فداه و ذوالفقار حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام امنيت در سراسر جهان ايجاد مى شود.
(1) گلزار اكبرى: 485.