کتاب : «امیرالمومنین علی علیه السلام و عصر ظهور»  

 

(۳)

توجّه به فتنه‏ هاى آخر الزمان

در چند روايت چگونگى بهره‏ مند شدن و هدايت انسان‏ها از امام زمان عجّل ‏اللَّه تعالى فرجه در زمان غيبت به خورشيدى كه در پشت ابر قرار گرفته باشد تشبيه شده است.

يكى از وجوه بسيار مهمّ تشبيه آن حضرت به خورشيد و عصر غيبت را به ابر، اين است كه انسان بايد با اين مثال آموزنده، متوجّه فتنه‏ هاى آخرالزمان شده وبداند بر اثر غيبت امام عصر عجّل اللَّه تعالى فرجه و دور ماندن مردم از تشرّف و حضور خدمت آن حضرت چگونه ممكن است از نورِ حقيقت فاصله ‏بگيرند؟

براى توضيح مطلب به اين نكته مهمّ توجّه كنيد: از اين روايت ما بايد اين ‏درس بزرگ را فرا گيريم: همان‏گونه كه ابرى كه از مقدارى دود و بخار تشكيل ‏شده ممكن است جلوى جلوه خورشيد جهان ‏افروز را بگيرد و نگذارد ما خورشيد را ببينيم، به همين صورت ممكن است در عصر غيبت يك فرد پوچ ‏و بى‏ ارزش و گمراه و گمراه‏ كننده با استفاده از عنوان‏ هان گوناگون ميان ما و خورشيد جهان‏ افروز امامت فاصله شود. يك دوست ناباب، يك همسايه‏ گمراه و يا خويشاوند راه گم‏ كرده با يك ترفند پوچ، مى ‏تواند انسان را از راهِ‏ امام عصر عجّل اللَّه تعالى فرجه و توجّه و تقرّب به آن بزرگوار بازدارد.

همان‏گونه كه در روزهاى ابرى، تكّه‏ هاى ابر به هم مى ‏پيوندند و مانع ديدن‏ خورشيد مى ‏شوند، در روزگار غيبت نيز دشمنان كوچك و بزرگ نيز به هم ‏مى ‏پيوندند و با نيرنگ‏ هاى گوناگون، مردم را از توجّه به امام زمان ارواحنا فداه وروى آوردن به سوى آن حضرت باز مى‏ دارند، تا جايى كه غفلت از آن‏ حضرت، گريبانگير بسيارى از دوستان شده و از ياد نمودن آن بزرگوار غافل‏ مانده و همچنان اين اصل حياتى دين را به دست فراموشى مى ‏سپارند.