کتاب : «امیرالمومنین علی علیه السلام و عصر ظهور»
حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام
و غيبت امام عصر ارواحنا فداه
نعمانى در كتاب «غيبت» از امام صادق علیه السلام نقل كرده است كه به مفضّل فرمود:
يك روايت را كه درست بفهمى و به آن به طور عميق آگاهى پيدا كنى، بهتر است از ده روايت كه آن را فقط نقل كنى، همانا براى هر حقّى حقيقتى است و براى هر راستى و درستى نورى است.
سپس فرمود: بخدا قسم؛ ما هيچ يك از شيعيان خود را فقيه نمى دانيم تا اينكه اگر با كنايه و رمز گفتگو كرديم مقصود ما را بفهمد.
حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام در كوفه بر روى منبر فرمود:
وإنّ من ورآئكم فتناً مظلمة عمياء منكسفة لاينجو منها إلّا النُوَمة.
بدانيد در آينده فتنه تاريك كور پوشيده اى پيش آيد كه فقط اشخاص ناشناس و گمنام از آن نجات پيدا مى كنند.
گفته شد: اى امير مؤمنان؛ اشخاص گمنام چه كسانى هستند؟ فرمود:
الّذي يعرف الناس ولايعرفونه.
واعلموا أنّ الأرض لاتخلو من حجّة لله عزّ وجلّ، ولكنّ الله سيعمى خلقه منها بظلمهم وجورهم وإسرافهم على أنفسهم.
كسى كه مردم را مى شناسد ولى مردم او را نمى شناسند.
بدانيد زمين هيچگاه از حجّت خدا خالى نمى ماند، ولى خداوند آنها را بخاطر ظلم و ستم و اسرافى كه بخود مى كنند از ديدار او محروم مى فرمايد.
و اگر زمين ساعتى از حجّت خدا خالى بماند اهلش را در خود فرو برد، ولى او در دوران غيبت مردم را مى شناسد و آنها او را نمى شناسند همانطور كه حضرت يوسف مردم را مى شناخت ولى آنها او را نمى شناختند.
سپس اين آيه را تلاوت فرمود:
(يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ ما يَأْتيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون)(1)
واى بر اين مردم، دچار چه حسرت و اندوهى خواهند شد كه هر رسولى براى آنها فرستاديم او را مسخره كردند.(2)
اصبغ بن نباته مى گويد:
خرج علينا أميرالمؤمنين علي بن أبي طالب علیه السلام ذات يوم ويده في يد ابنه الحسن علیه السلام وهو يقول: خرج علينا رسول الله صلّی الله علیه وآله ذات يوم ويدي في يده هكذا و هو يقول خير الخلق بعدي وسيّدهم أخي هذا وهو إمام كلّ مسلم و مولى (أمير خ ل) كلّ مؤمن بعد وفاتي الا وإني أقول ان خير الخلق بعدي وسيّدهم ابني هذا وهو إمام كلّ مؤمن ومولى كلّ مؤمن بعد وفاتي أَلا وانّه سيظلم بعدي كما ظلمت بعد رسول الله صلّی الله علیه وآله وخير الخلق وسيّدهم بعد الحسن ابني اخوه الحسين المظلوم بعد أخيه المقتول في أرض كربلا أما انّه وأصحابه من سادة الشهداء يوم القيامة ومن بعد الحسين تسعة من صلبه خلفاء الله في أرضه وحججه على عباده وأمناؤه على وحيه وأئمّة المسلمين وقادة المؤمنين وسادة المتّقين وتاسعهم القائم الّذي يملاء الله به الأرض نوراً بعد ظلمتها وعدلاً بعد جورها وعلما بعد جهلها والّذي بعث محمّداً أخي بالنبوّة واختصني بالإمامة لقد نزل بذلك الوحي من السماء على لسان روح الأمين جبرئيل.(3)
يك روز اميرالمؤمنين علیه السلام دست حسن علیه السلام را گرفته بود و ما را بيرون برد و فرمود: يك روز رسول خدا صلّی الله علیه وآله دست مرا در دست گرفت همچنين و فرمود بهترين خلق بعد از من و سيّد آنان برادرم همين است، او امام هر مسلمان و مولاى هر مؤمن است بعد از وفاتم، آگاه باشید من هم مى گويم بعد از من بهترين خلق وسيّد آنها اين پسر منست او امام هر مؤمن و مولاى هر مؤمنست بعد از وفاتم و او بعد از من مظلوم باشد چنانچه به من بعد از رسول خدا صلّی الله علیه وآله ستم شد و بهترين خلق و سيد آنها بعد از حسن پسرم برادر او حسين علیه السلام است كه بعد از برادرش مظلوم استو در زمين كربلاء مقتول است آگاه باشيد كه او و كسانى كه با او شهيد شوند روز قيامت سادات شهداء باشند و بعد از حسين نُه كس از پشت او خلفاى خدايند در زمينش و حجج اويند بر بندگانش و امناى اويند بر وحيش و امامان مسلمانانند و پيشواى مؤمنان و سادات متقيات و نهمشان همان قائمى است كه خدا زمين را بوسیله او نورانى كند پس از آنكه تاريك بوده و پر ازعدل كند پس از آنكه به جور كشيده شده و پر از دانش كند بعد ازجهل و نادانى بحق آنكه برادرم محمّد را به نبوّت فرستاد و مرا مخصوص به امامت ساخت هر آينه به همين مضمون از آسمان وحى نازل شده به زبان روح الامين جبرئيل.
(1) سوره يس، آيه 30.
(2) قطره اى از درياى فضائل اهل بيت علیهم السلام: 778/1 به نقل از غيبة نعمانى: 141 ح2، بحار الأنوار: 112/51 ح8 .
(3) كمال الدين وتمام النعمة: ج 1 ص 373.