(4)
خراب كردن متوكّل
قبر امام حسين عليه السلام را به دست يهوديان
متوكّل نسبت به فرزندان ابوطالب خيلى بدرفتار بود و با آنها با خشنونت و تندى رفتار مى كرد و كينه سختى از آنها به دل گرفته بود و نسبت بدانها بدگمان بود. و چيزى كه به اين بدرفتارى كمك مى كرد سعايتهايى بود كه وزير او عبيداللَّه بن يحيى بن خاقان از آنها در نزد او مى كرد، و كار بدسلوكى او با آنها به حدّى رسيد كه هيچ يك از خلفاى بنى عبّاس با آنها چنان رفتار نكرده بودند.
و از جمله كارهاى ناشايست او، آن بود كه قبر امام حسين عليه السلام را با خاك يكسان كرده و روى آن زراعت كردند. در راهها پاسگاهها و سربازانى گماشت تا هر كس را كه به زيارت قبر آن حضرت مى رود دستگير كرده به نزد وى ببرند و سپس او دستور قتل يا شكنجه آنها را صادر مى كرد.
و احمد بن جعد وشّاء براى من حديث كرد كه سبب اين كار متوكّل آن شد كه پيش از آنكه وى به خلافت رسد يكى از زنان مغنّيه، كنيزكان خود را براى او مى فرستاد كه هرگاه شراب مى آشامد آن كنيزكان برايش خوانندگى كنند، چون به خلافت رسيد كسى را به نزد آن زن مغنّيه فرستاد تا آن كنيزكان را به نزد او بفرستد، آن زن در خانه نبود و به زيارت قبر امام حسين عليه السلام رفته بود، چون خبر يافت كه متوكّل به سراغ او فرستاده به شتاب بازگشت و يكى از كنيزكان مورد علاقه متوكّل را به نزدش فرستاد
متوكّل از آن كنيزك پرسيد: كجا رفته بودى؟
پاسخ داد: بانوى ما به حجّ رفته بود و ما را نيز با خود برده بود و چون اين جريان در ماه شعبان اتّفاق افتاده بود متوكّل پرسيد: شما در ماه شعبان كجا به حجّ رفته بوديد؟
كنيزك پاسخ داد: به زيارت قبر امام حسين عليه السلام.
متوكّل از اين سخن سخت خشمناك شد و دستور داد آن زن مغنّيه را كه بانوى آن كنيزك بود، به زندان افكندند و املاك و دارائيش را ضبط كردند، آنگاه مردى ازنزديكان خود را به نام «ديزج» - كه قبلاً يهودى بود و چندى بود كه مسلمان شده بود - براى خرابى قبر امام حسين عليه السلام روانه كرد و به او دستور داد آنجا را با خاك يكسان كند و آثار آن را به كلّى محو سازد و خانه هاى اطراف آن را نيز يكسره ويران كند.
ديزج طبق دستور متوكّل به كربلا آمد و آن قبر مطهّر و اطراف آن را تا حدود دويست جريب از چهار طرف ويران كرد، و همين جريان سبب شد كه كسى بدان قبر نزديك نشود، سپس ديزج جمعى از يهوديان را بدانجا برد و بدانها دستور داد تا درآن زمينها زراعت كنند و آب در آن حوالى روان كرد، پاسگاهها و سربازان مسلّحى آن اطراف گماشت كه فاصله بين هر كدام يك ميل راه بود و بدانها دستور داد هر كه به زيارت آن قبر آمد او را دستگير ساخته به نزد وى ببرند.(1644)
1644) ترجمه مقاتل الطالبيّين: 566.
منبع: معاویه ج ... ص ...