ثبات قدم در پرهيزكارى
انسان چگونه تقوا را از دست مى دهد و چگونه مى توان به داشتن تقواى واقعى پى برد؟ آيا به صِرف خوددارى از گناهان مى توان خود را متقى دانست؟ و يا تقواى واقعى را، در صورت قبولى در امتحانات سخت و سنگين بايد پذيرفت؟ اين سئوالى است كه در بعضى از اذهان وجود دارد.
پاسخ اين سئوال را حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام اين گونه بيان فرموده اند:
عِنْدَ حُضُورِ الشَّهَواتِ وَاللَّذَّاتِ يَتَبَيَّنُ وَرَعُ الْأَتْقِياءِ.(22)
هنگامى كه صحنه هاى شهوت انگيز و لذّت بخش پيش آيد، ورع مردمان متّقى روشن مى شود.
در آن هنگام آنان كه تقوا را به راستى پيشۀ خود ساخته اند و به تظاهر وخودنمائى نپرداخته اند، قدرت و توانايى كنترل خود را دارند و مى توانندخواهش نفس را، با نيروى معنوى ويران و نابود سازند، و در صورتى كه كنترل خود را از دست بدهند، روشن مى شود كه آنان در تقوا و پرهيزكارى ثبات و استقرار نداشته اند.
22) شرح غرر الحكم: 326/4.