(3)
پيشگوئى ديگر رسول خدا صلّى الله عليه وآله
دربارۀ صفين
ابن ديزيل مى گويد: اسماعيل بن ابى اويس، از عبدالملك بن قدامة بن ابراهيم بن حاطب جمحى، از عمرو بن شعيب، از پدرش، از جدّش عبدالله بن عمرو عاص نقل مى كرد كه مى گفته است: پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم به من فرمود:
اى عبدالله؛ چگونه خواهى بود هنگامى كه ميان فرومايگان مردم باقى بمانى كه پيمان ها و عهدهاى ايشان درهم و برهم شده باشد؟
و براى نشان دادن آن حال، انگشت هاى خود را داخل يكديگر فرو فرمود.
گفتم: اى رسول خدا؛ فرمان خودت را به من ابلاغ فرماى. فرمود:
آنچه را پسنديده مى دانى و مى شناسى به آن عمل كن و آنچه را زشت و ناشناخته مى بينى رها كن و به آنچه خاصّ تو است عمل كن و مردم را با كارهاى پست خود واگذار.
گويد: در جنگ صفين پدرش عمروعاص به او گفت: اى عبدالله؛ به ميدان برو جنگ كن.
گفت: پدرجان؛ آيا فرمانم مى دهى كه به ميدان روم و جنگ كنم و حال آنكه خودت آنچه را كه پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم با من عهد فرمودند شنيده اى.
عمروعاص گفت: اى عبدالله؛ تو را به خدا سوگند مى دهم مگر آخر عهدى كه رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم با تو فرمودند اين نبود كه دست تو را گرفتند و دست من نهادند و فرمودند: از پدرت اطاعت كن؟
گفت: آرى چنين بود.
عمرو گفت: اينك من به تو فرمان مى دهم به جنگ بروى.
عبدالله بن عمرو بيرون رفت و در حالی كه دو شمشير بسته بود به جنگ پرداخت.(1)
(1) جلوۀ تاريخ در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد: 133/3.
منبع: معاويه ج ... ص ...