(1)
مرگ يزيد لعنة الله عليه
در اين روز (14 ماه ربيع الأوّل) سنه 64، يزيد بن معاويه به دركات جحيم شتافت و در «حوارين» كه نام محلّى است، به خاك رفت و اشاره به قبر او شده در اين شعر:
يا أيّها القبر بحوارينا
ضمنت شرّ الناس أجمعينا
و در «اخبار الدول» است كه به مرض ذات الجنب(1) در حوران از دنيا رفت، جنازه اش را به دمشق آوردند و در باب صغير او را دفن كردند، و قبرش اينك مزبله مى باشد. سنين عمرش به سى و هفت رسيده بود و خلافتش سه سال و نه ماه طول كشيد.
شرح كفر و زندقه و الحاد يزيد و اشعار كفرآميز او و لعنت كردن ابوالفرج بن جوزى او را در منبر بغداد در كتب، مشهور است و جماعتى از اهل سنّت اعتقاد به كفر او كرده اند و احمد بن حنبل و جماعت بسيارى تجويز لعن او نموده اند بلكه ابن الجوزى در اين باب كتابى نوشته موسوم به كتاب «الردّ على المتعصّب العنيد المانع عن لعن يزيد».
احقر در تاريخ خود آنچه شايسته اين مقام است نگارش دادم و بس است در كفراو، واقعه حرّه و انتهاك او حرمت رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلم و هتك او كعبه معظّمه را چنانچه در اين مختصر اجمالاً به هر يك از آنها اشاره شد.
مسعودى گفت كه فرعون در رعيت خود، اعدل از يزيد بود و ولايت او ننگ بزرگى بر اسلام شد.
ابوالعلاء معرّى گفته:
أرى الأيّام تفعل كلّ نكر
وما أنا في العجائب مستزيد
أليس قريشكم قتلت حسيناً
وكان على خلافتكم يزيد
بالجمله، اين روز، روز سرور مؤمنين است و سزاوار است به جهت شكر اين نعمت آنكه اين روز را روزه بدارند.(2)
________________________________________
1) و در روايت شيخ صدوق است كه به بلاء ناگهانى، يزيد هلاك گشت، شب به حالت مستى بيتوته نمود صبح او را مرده يافتند و چنان تغيير كرده بود كه گويا او را قير ماليده بودند و مسعودى در «مروج الذهب» نقل فرموده كه چون بنى عبّاس گورهاى بنى اميّه را نبش كردند و مرده هاى آنها را درآوردند و آتش زدند در قبر يزيد چيزى نبود جز يك استخوان، در لحدش خطّى سياه طولانى بود مثل آنكه در طول لحد خاكستر ريخته باشند. در كامل بهائى است كه گويند بيست طشت خون و غير آن از حلق يزيد برآمد و بمرد و گويند كه آن لعين به مستراح افتاد مست و گويند كه ظاهر است آن موضع و گويند كه آن لعين به صيد رفته بود در صحرا گم شد. خسر الدنيا والآخرة.
2) وقايع الأيّام: 215.
منبع : کتاب معاويه ج ... ص ...