چگونه میشود انسان
معتقد به ولایت مطلقه باشد ولی ...
چگونه میشود انسان معتقد به ولایت مطلقه خاندان وحی باشد و در این زمان حضرت بقیة الله الأعظم ارواحنا فداه را خلیفه و جانشین خداوند در سراسر عالم هستی بداند، ولی از توجّه به آن حضرت غافل بوده و یاد حضرتش را فراموش کند؟!
چگونه میشود که ما معتقد به امامت امام عصر عجّل الله تعالی فرجه باشیم و آن بزرگوار را رهبر و پیشوای همه دانسته و خود را شیعه و پیرو آن حضرت بدانیم ولی از غیبت و دوری آن بزرگوار اندوهگین نباشیم ؟! آیا غم هجران و غیبت طولانی امام زمان ارواحنا فداه نباید قلب ما را آزرده سازد؟!
آیا یاد فرا رسیدن روزگار پرشکوهِ ظهور آن حضرت ـ که جانهای ما فدای مقدمش باد ـ نباید فکر و اندیشه ما را به سوی خود جلب کند؟!
ما بر اساس اعتقادی که نسبت به ظهور امام عصر ارواحنا فداه داریم ، آیا نباید به قدر توانایی خویش گامی هر چند کوتاه برای فرا رسیدن آن عصر درخشان برداریم و دوستان و آشنایان خود را با روزگار ظهور آن حضرت که پرتو عدالتِ حکومتِ الهی آن بزرگوار سراسر جهانِ هستی را فرا میگیرد آشنا کنیم ؟!
چرا از یک اصل اساسی اصول دین غفلت ورزیده و توجّه به وجود مقدّس حضرت مهدی عجّل الله تعالی فرجه نداریم ؟! و یا اگر متوجّه به آن بزرگوار هستیم گامی در راه فرا رسیدن حکومت الهی حضرتش برنمیداریم ؟! مگر در روایات خاندان وحی : دعا، انتظار و آمادگی شیعیان را زمینه ساز ظهور حضرت مهدی ارواحنا فداه بیان نفرمودهاند؟
پس چرا از توجّه و یاد آن حضرت غافل هستیم و به دعا و نیایش برای ظهور آن حضرت نمیپردازیم ؟! آیا نباید پس از نمازها و سوگواریها برای تعجیل فرج امام زمان عجّل الله تعالی فرجه دعا کنیم ؟
آیا ما و شما وظیفه نداریم از این بیتوجّهی دست برداشته و قلب خود را متوجّه به حضرت ولی عصر عجّل الله تعالی فرجه نموده و ظهور آن حضرت را با تمامی وجود از خداوند بخواهیم ؟
آیا لازم نیست از دعاهایی که در این باره از آن حضرت وارد شده و یا از امامان دیگر درباره آن بزرگوار صادر شده است آگاهی پیدا کنیم؟