زنده شدن دختر و داماد پادشاه چین

به دعای امام حسن مجتبی علیه السلام

شیخ حرّ عاملی قدّس سرّه در کتاب «اثبات الهداة» می‌گوید:

مرحوم سید نعمت الله جزائری در کتاب «مجمع البحرین» که در فضائل و مناقب امام حسن و امام حسین علیهماالسلام نوشته است، حدیث طویلی را در رابطۀ با معجزات امام حسن علیه‌السلام نوشته که من به طور اجمال به آن اشاره می‌کنم.

یکی از سلاطین مقتدر چین، وزیری داشت که بسیار مدبر و دانشمند بود. وزیر پسری داشت در کمال حسن جمال و پادشاه به او بسیار عشق و محبت می‌ورزید. خود شاه نیز دختری داشت در نهایت زیبائی که او را نیز بسیار دوست می‌داشت.

آن پسر و دختر همدیگر را دیده و عاشق یکدیگر شده بودند، شاه بر این امر مطلع شد و هر دو را احضار کرد، و امر کرد تا هر دو را کشتند.

پس از قتل آنها به دلیل آنکه محبّت زیادی که به آن دو داشت، بسیار پریشان حال شد و راه چاره‌ای ندید.

همه‌ی دانشمندان و بزرگان را طلب کرد و جریان قتل و ندامت خود را اظهار کرده و از آنها راه چاره‌ای خواست و گفت: باید در زنده شدن آن دو چاره‌ای بیندیشید.

آنها گفتند: محال است که مرده، زنده شود.

یکی از آنها گفت: می‌گویند در مدینه شخصی به نام حسن بن علی می‌باشد که اگر او بخواهد، می‌تواند این دو را زنده کند.

پادشاه گفت: تا آنجا چقدر راه است؟

گفتند: شش ماه.

پادشاه به یکی از نوکران ماهر و دلیرش دستور داد که: یک ماهه آن شخص را نزد من بیاور و الا تو را می‌کشم.

آن شخص که مسلمان بود، ناراحت و غمگین از شهر بیرون رفت. مدتی که راه رفت، به چشمه‌ای رسید. از آن چشمه وضو گرفت و دو رکعت نماز خواند و برای فرج و گشایش خود دعا و تضرّع کرد. ناگهان شخص نورانی را دید که به او می‌فرماید: برخیز!

آن مرد می‌گوید: برخواستم و گفتم: تو کیستی؟

ایشان فرمودند: من حسن به علی بن ابی‌طالب هستم. گریه مکن؛ برو به شاه بگو من خود می‌آیم.

آن شخص بسیار خوشحال شده برگشت و پیغام آمدن امیر عالم را به پادشاه داد. پادشاه امر کرد نعش دختر و پسر را آوردند و جریان را به عرض امام حسن علیه‌ السلام رساند و خواهش کرد که آن حضرت از خداوند بخواهد آن دو را زنده کند.

امام حسن علیه‌السلام برای آنها دعا نمود(1) ناگهان دختر و پسر زنده شدند و سپس مجلس عقد مهیّا شد، و آن حضرت دختر پادشاه را به پسر وزیر عقد نمود و عروسی ملوکانه‌ای برپا شد و امام مجتبی علیه‌السلام به مدینه برگشت(2)

--------------------------------------------------

(1) دعای امام مجتبی علیه‌السلام این گونه بود: خداوندا؛ بحق جدّم محمّد مصطفی و پدرم علی مرتضی و مادرم فاطمۀ زهرا و برادرم سیّدالشهداء، اینها را زنده بفرما. عجایب و معجزات شگفت‌ انگیزی از چهارده معصوم علیهم‌ السلام: 193.

(2) اثبات الهداة 2 / 566.