حضرت ابوالفضل عليه السلام

در تمام جهان هستى، حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام حقّى وافر دارند يعنى مى توانند با درخواست از خداوند متعال قضا و قدر را تغيير دهند و در لوح و قلم تصرّف فرمايند.

شايد به اين حقيقت اشاره داشته باشد آنچه دربارۀ آن بزرگوار وارد شده است كه داراى دو بال هستند و در بهشت به هر جا كه بخواهند پرواز مى كنند.

خداوند به خاطر صبر و استقامت، شهامت ها، فداكاری ها از خودگذشتگى هاى حضرت عبّاس عليه السلام اين مقام را در آن بزرگوار ظاهر ساخته است.

به اين جهت شيعيان دوستان و حتى ساير ارادتمندان به آن حضرت از ملّت‏ هاى ديگر آن گاه كه كارشان به بن بست و كاردشان به استخوان مى‏ رسد و چاره ‏اى ‏جز توسّل به اهل بيت علیهم السلام و درخواست از خداوند متعال نمى‏ بينند به آن حضرت متوسّل مى‏ شوند. زيرا آن بزرگوار بيش از ساير اهل بيت علیهم السلام از حقّ شفاعت استفاده مى ‏كنند.

از اين رو در گرفتاری ها و شدائد و بالاخص گرفتارى هاى ناگهانى كه فرصت را از دست ربوده با دلى آكنده از يقين و اميد به حضرت ابوالفضل العبّاس ‏عليه السلام ‏متوسّل مى‏ شدند و آن حضرت را شفيع درگاه خداوند قرار مى‏ دهند.

حضرت عبّاس‏ عليه السلام از اين قدرت ولايى خود نسبت به دوستان سريعاً دستگيرى و شفاعت مى ‏كنند و نسبت به دشمنانى كه جسارت ورزيده‏ اند به صورت قهر و غضب ظاهر مى‏ شود.

 

منبع: نوشته های چاپ نشدۀ شخصی ص   517