افشاگری هم حزبی معاویه در مورد او

در انساب الاشراف می نویسد: معاویه تا زنده هستم تلاش می کنم نام محمّد را دفن و به خاک بسپارم.

ابن قیم جوزیه، شاگرد مبرز ابن تیمیه می‏نویسد: معاویه در سال‏ فتح بعد از خیبر اسلام آورد. (1)

گذشته از این مطلب افشاگری‏ مغیره، از هم حزبی ‏ها و سیاستمداران در خدمت بنی ‏امیه آبرو و اسلامی برای معاویه به جا نگذاشته است و گزارش تاریخی او ما را از هر گونه بحث و جدل در مورد اسلام آوردن معاویه بی نیاز می‏کند.

مغیره نقل می ‏کند که در یک جلسه خصوصی، معاویه به اوگفت: به خدا سوگند، تا هستم سعی و تلاش می‏ کنم نام «محمّد» را دفن و به خاک بسپارم.(2)

بعد از این نقل، دیگر چه فرقی می‏ کند که معاویه در سال اول هجرت اسلام آورده باشد یا بعد از فتح‏ مکّه؟ او در هر زمانی که اسلام آورده باشد منافق بوده و قصد او ضربه زدن بر پیکر اسلام از درون بوده است.

هنگامی که بیهقی شنید بعضی می‏ گویند معاویه در اثر جنگ با علی علیه السلام از ایمان خارج شد، گفت: خیر، مطلب چنین نیست؛ چون‏ معاویه مؤمن نبود و داخل در ایمان نشده بود تا از آن خارج شود، بلکه در زمان پیامبر صلّی الله علیه وآله از کفر به نفاق آمد - یعنی جزو منافقین‏ شد - و پس از رحلت پیامبر اکرم صلّی الله علیه وآله به کفر اصلی برگشت. (3)

------------------------------------------------------------------

(1) احکام اهل الذمه، ابن قیم الجوزیه، ج 1، ص 91.

(2) شرح ابن ابی الحدید، ج 5، ص 129، به نقل از الموفقیات‏ زبیر بن بکار.

(3) الکامل للطبری، ج 2، ص 204، باب 27، فصل 2؛ الکنی والالقاب، ج 2، ص 114. «ان معاویه خرج من الایمان بمحاربة علی‏ علیه‏ السلام... قال: إن معاویه لم یدخل فی الایمان حتی یخرج منه، بل خرج من الکفر الی النفاق فی زمن الرسول صلّی الله علیه وآله ثم رجع الی‏ کفره الأصلی بعده».