پیاده روی و مجروح شدن پا،

برای زیارت حضرت امام محمّدباقر علیه السلام

روایت بسیار مهمّی نقل شده که از آن استفاده می شود امام باقر علیه السلام پیاده روی برای زیارت هیچ اشکالی ندارد و اگر سبب ترکیدگی پا و... شود نشانۀ محبّت آن فرد می باشد.

این محبّت در صورتی به درجۀ اعلای خود می رسد که زائرین در هنگام پیاده روی به یاد مظلومیّت امام حسین علیه السلام باشند و در حال دعا برای انتقام گرفتن از دشمنان اهل بیت علیهم السلام باشند که فقط با دعا برای تعجیل ظهور امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف واقع می شود. اکنون به این روایت که بزرگان علماء شیعه در کتاب های خود نقل کرده اند توجّه کنید:

فرات رحمه الله در تفسیر خود از برید بن معاویه عجلى  و ابراهیم احمرى نقل مى كند كه گفتند: محضر امام باقر علیه السلام شرفیاب شدیم و زیاد نزد آن حضرت حضور داشت ، امام علیه السلام به او فرمود:

 اى زیاد ! چه شده است مى‏ بینم پاهایت تركیدگى و شكاف برداشته است ؟

 عرض كرد: با شتر ضعیف و لاغرى كه دارم این راه را پیموده ‏ام ، او از حمل من عاجز بود ، و گاهى پیاده مى‏ شدم و او را به راه رفتن وا مى‏ داشتم ، و چیزى جز دوستى شما و اشتیاق دیدار شما مرا بر این كار وانداشت، سپس سر را به زیر انداخت ، بعد از مدّتى عرض كرد: فداى شما گردم ، گاهى كه تنها هستم (یا با خود خلوت مى‏ كنم) شیطان به سراغ من مى‏ آید معصیت ‏ها و گناهان گذشته ‏ام را بیاد من مى‏ آورد و آن قدر وسوسه مى‏ كند كه مرا به یأس و ناامیدى بكشاند ، آنگاه دوستى خود را با شما و ارتباط و دلبستگى ‏ام را به شما بخاطر مى‏ آورم (قلبم آرام مى‏ گیرد و امیدوار مى‏ شوم).

    امام باقر علیه السلام فرمود :

 یا زیاد، وهل الدین إلّا الحبّ والبغض؟

 اى زیاد ! آیا دین چیزى جز دوستى و دشمنى است؟

 سپس سه آیه از قرآن را تلاوت فرمود كه گویا آن ها را در كف دست داشت (یعنى بدون اینكه تأمّل نماید و فكر كند قرائت كرد:

«وَلكنَّ اللهَ حَبَّبَ إلَیكُمُ الإیمانَ وَزینَهُ فی قُلُوبِكُم ... »(1) ،

«خداوند ایمان را محبوب شما گردانید و آن را در دل هاى شما زیبا جلوه داد».

«یحبُّونَ مَنْ هاجَرَ إلَیهِمْ»(2)،

«كسانى را كه بسوى ایشان هجرت مى‏ كنند دوست مى‏ دارند».

«إنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعونی یحْبِبْكُم اللَّهُ وَیغْفِر لَكُم ذُنُوبَكُم وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحیمٌ»(3)

«اگر خدا را دوست دارید از دستورات من پیروى كنید تا خدا شما را دوست بدارد و گناهان شما را بیامرزد، و او آمرزنده و مهربان است».

 سپس فرمود : مردى خدمت رسول خدا صلّى الله علیه وآله و سلم رسید و عرض كرد : اى رسول خدا ! من روزه‏ داران را دوست دارم و خودم روزه نمى‏ گیرم ، و نمازگزاران را دوست دارم و خود نماز نمى ‏خوانم ، و آن ها را كه بذل و بخشش مى‏ كنند و صدقه مى‏ دهند دوست دارم ، ولى خودم احسان و بخشش نمى‏ كنم .

 پیغمبر اكرم صلّى الله علیه وآله وسلم فرمود :

أنت مع من أحببت ولك ما اكتسبت، أما ترضون أن لو كانت فزعة من السماء فزع كلّ قوم إلى مأمنهم وفزعنا إلى رسول الله‏ صلّى الله علیه وآله وسلم وفزعتم إلینا.

 تو با كسانى هستى كه آن ها را دوست دارى، و آنچه را بجا آورى به تو پاداش مى ‏دهند، آیا خشنود نمى ‏شوید وقتى حادثه وحشتناك آسمانى پدید آید هر گروهى به پناهگاه خود رود، و ما به رسول خدا صلّى الله علیه وآله وسلم پناهنده شویم، و شما در آن هنگام به ما پناهنده شوید؟(4).(5)

-----------------------------------------------------------

(1) سورۀ حجرات ، آیۀ 7 .

(2) سورۀ حشر ، آیۀ 9 .

(3) سورۀ آل عمران ، آیۀ 31 .

(4). تفسیر فرات: 428 ح 567، بحار الأنوار : 63/68 ح 114، الكافى: 79/8 ح 35، تفسیر برهان : 206/4 ح1.

(5) کتاب قطره ای از دریای فضائل اهل بیت علیهم السلام جلد اول صفحه 530 .