من با حضرت رضا علیه السلام بودم

نزدیک دیوارهای طوس ...

ابن شهرآشوب روایت کرده از موسی بن سیّار که گفت : من با حضرت امام رضا علیه السلام بودم و نزدیک شده بود آن حضرت به دیوارهای طوس که شنیدم صدای شیون و فغانی ، پس پی آن صدا رفتم ناگاه برخوردیم به جنازه‌ای ، چون نگاهم به جنازه افتاد دیدم سیّدم پا از رکاب خالی کرد و از اسب پیاده شد و نزدیک جنازه رفت و او را بلند کرد، پس خود را به آن جنازه چسبانید چنان که برّه نوزاد خود را به مادر می‌چسباند.

پس رو کرد به من و فرمود: ای موسی بن سیّار! هر که مشایعت کند جنازۀ دوستی از دوستان ما را، از گناهان خود بیرون شود مانند روزی که از مادر متولّد شده که هیچ گناهی بر او نیست .

چون جنازه را نزدیک قبر بر زمین نهادند، دیدم سید خود امام رضا علیه السلام را به طرف میّت رفت و مردم را کنار کرد تا خود را به جنازه رسانید، پس دست خود را به سینه او نهاد و فرمود: ای فلان بن فلان ! بشارت باد تو را به بهشت ، بعد از این ساعت دیگر وحشت و ترسی برای تو نیست .

من عرض کردم : فدای تو شوم ؛ آیا می‌شناسی این شخص میّت را و حال آن که به خدا سوگند که این بقعه زمین را تا به حال ندیده و نیامده بودید.

فرمود: ای موسی ! آیا دانستی که بر ما گروه ائمّه عرضه می‌شود اعمال شیعیان ما در هر صبح و شام ، پس اگر تقصیری در اعمال ایشان دیدیم از خدا می‌خواهیم که عفو کند از او و اگر کار خوب از او دیدیم از خدا مسئلت می‌نمائیم شکر، یعنی پاداش از برای او.[1]

-------------------------------------------------------------------------------

[1] منتهی الآمال : 910.