مرتد شدن کاتب وحی

از میان ایشان ابویحیی عبدالله بن سعد بن ابی سرح عامری از عامر بن لؤی است که پیش از فتح ، مسلمان و کاتب وحی شد، و سپس مرتدّ شده و به قریش پیوست . او بدگویی می‌کرد و مستحقّ قتل شد و در روز فتح مکّه پیامبر صلّی الله علیه وآله فرمان قتل او را صادر کرد؛ حتّی اگر زیر پردۀ کعبه باشد.

عبدالله نزد عثمان ـ برادر رضاعیش ـ گریخت و عثمان هم او را پنهان کرد تا این که او را نزد رسول خدا صلّی الله علیه وآله آورد. پس از آن که حضرت به اهل مکّه امان داد و عثمان برای او امان گرفت ، پیامبر صلّی الله علیه وآله سکوت طولانی کرد و سپس پذیرفت .

چون عثمان از نزد او رفت، رسول خدا صلّی الله علیه وآله به اطرافیانش فرمود: من سکوت نکردم مگر این که یکی از شما گردن او را بزند.

گفتند: چرا به ما اشاره نکردی ؟

حضرت فرمود: سزاوار نیست که پیامبر چشمان خیانت‌بار داشته باشد(1).(2)

و از میان ایشان مردی از بنی‌نجّار بود که برای رسول خدا صلّی الله علیه وآله کتابت می‌کرد. سپس مسیحی شد و خداوند دربارۀ او معجزۀ بزرگی را به نفع پیامبرش آشکار کرد و آن این که چون مُرد دفن شد ولی زمین او را نمی‌پذیرفت، و این مطلب در صحیحین(3) نیز آمده است.(4)

----------------------------------------------------------------------------------------------

(1) ابوداود در حدود باب حکم مرتدّ آن را ذکر کرده است. جامع الاُصول: 3 / 484، مستدرک حاکم: 3 / 45، سيرۀ ابن هشام: 4 / 28 .

(2) اعلام نصر مبين ، در داورى ميان اهل صفين : 123.

(3) بخارى در جامع الصحيحين ، المناقب: 4 / 181 .

(4) اعلام نصر مبين ، در داورى ميان اهل صفّين : 124.