اهمیّت شرکت در مجالس عزاداری

 

یکی از علمای بزرگ تهران، مرجع بلندپایه ی شیعه آیت الله العظمی آقای حاج سیّد احمد خوانساری أعلی الله مقامه بود که از زمان مرحوم آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری، بسیار مورد توجّه بود و تمام مراجع نسبت به این بزرگوار، اظهار علاقه و عقیده می کردند. من نیز به این بزرگوار، بسیار علاقه داشتم. سال های سال (شاید به مدّت 10 سال) ماه های جمادی الأوّل و جمادی الثّانی و رجب، بعد از نماز در مسجد حاج سیّد عزیزالله منبر می رفتم. این باعث شد که من برای حضرت زهرا علیهاالسلام خیلی کار کنم و شعرهای زیاد حفظ کنم و با بضاعت کم خود و ناتوانی ام، درباره ی زندگانی آن حضرت تا اندازه ای شعر بگویم. آن قدر به آن مجلس علاقه داشتم که حتّی روزهای عاشورا، مجالس را رها می کردم و روضه ی ظهر عاشورا را در مسجد حاج سیّد عزیز الله می خواندم.

در ایّامی که مریض بودم و حالم خیلی سخت بود، آقازاده ی محترم آن مرحوم (حضرت حجّة الاسلام والمسلمین حاج سیّد جعفر خوانساری) صبح به عیادت من آمدند و گفتند: در همین حال و در بستر یک توسّل به مادرم حضرت زهرا علیهاالسلام پیدا کن و یک روضه ی خودمانی برای شفای خودت بخوان.

آن بزرگوار آن قدر در مجلس حضرت سیّدالشّهدا علیه السلام به همه احترام می گذاشت که جلوی پای هر شخصی بلند می شد و اظهار ادب می کرد. در ایّام مریضی آن مرد خدا، هر چند روز، یک بار، می رفتم عیادت و روضه ای خودمانی برای آن بزرگوار می خواندم. سه روز قبل از فوت آن بزرگوار رفتم. دستور فرمودند: خانم ها بیایند پشت پرده. سپس عبای مبارک را به دوش انداختند و با ادب نشستند. پس از سه روز، تلفن زدند که : آقا از دنیا رفت. من برای حضور در مراسم غسل، مشرّف شدم. پس از غسل، آقازاده ی ایشان گریه کنان گفتند: وقتی تو رفتی، آقا مرا صدا زدند و گفتند: جعفر! من دارم دست خالی از دنیا می روم. فقط تنها چیزی که با خود می برم، تشرّفم به مجالس امام حسین و اهل بیت علیهم السلام است.

کسی که بعضی از علما به تقوای کامل او نظر می دادند و خدا خواست تغییر ماه در عربستان سعودی با فتوای او مطابق باشد و وقتی در تهران بود، هیچ موشکی به شهر اصابت نکرد، می گوید: دست خالی می روم! پس وای بر ما!

خدایا ، به فضل خودت – که اندازه ندارد – با ما معامله کن؛ نه با عدلت. خدایا! این نوکر پیر را – با لطف بی کران که به اهل بیت علیهم السلام داری – به آن ها ببخش و با حُسن ظنّ مردم با این حقیر معامله کن و در قیامت ما را شرمنده ی اهل بیت علیهم السلام و دوستانشان قرار مده؛ یا أرحم الرّاحمین. (1)

______________________

 (1) خاطرات شصت سال خدمت گذاری در آستان اهل بیت علیهم السلام : 158.