( اهمیّت زیارت و عزاداری )
تأثير عاشورا در شيعيان
«مؤلّف الفخرى درباره حادثه كربلا گويد: اين حادثه ايست چندان فجيع و بزرگ كه من نمى خواهم به تفصيل از آن سخن كنم. رخداديست كه در اسلام فجيع تر از آن نبود، كشته شدن امير مؤمنان مصيبتى بزرگ بود، ولى در اين حادثه از قتل و اسارت و اعضا بريدن كشتگان چيزها بود كه انسان را مى لرزاند، خداوند كسانى را كه به اين كار اقدام كردند و به انجام آن فرمان دادند يا به چيزى از آن راضى بودند لعنت كند و عذرى از آن ها نپذيرد و آن ها را در شمار زيانكاران قرار دهد.
اكنون نظر يك مورّخ شرقى را درباره اين رخداد و تأثيرى كه در روح مسلمانان و مخصوصاً شيعيان داشت نقل مى كنيم. اين مورّخ سيد اميرعلى است كه در اين باره گويد: كشتار كربلا در همه قلمرو اسلام مايه وحشت و بيم شد. ايرانيان را به هيجان آورد و به سبب حميّت آن ها عبّاسيان توانستند دولت اموى را منقرض كنند.
پروفسور «برون» درباره حادثه كربلا گويد: گروه شيعه يا طرفداران على (عليه السلام) به قدر كافى هيجان و از جان گذشتگى نداشتند، امّا پس از رخداد كربلا كار دگرگون شد و تذكار زمين كربلا كه به خون فرزند پيغمبر آغشته بود و يادآورى عطش سخت وى و نعش نزديكانش كه اطراف او روى زمين ريخته بود، كافى بود كه عواطف سست ترين مردم را به هيجان آورد و روح ها را غمگين كند چندان كه نسبت به رنج و خطر و حتّى مرگ بى اعتنا شوند.
«نيكلسن» درباره فاجعه كربلا گويد: همه مورّخان مسلمان، به جز گروهى بسيار اندك بر ضدّ امويان هم سخنند، حسين بن على (عليهما السلام) را شهيد مى دانند و يزيد بن معاويه را سفّاك و ستمگر مى شمارند.
استاد نيكلسن در جاى ديگر درباره اين رخداد گويد: حادثه كربلا مايه پشيمانى و تأسّف امويان شد؛ زيرا اين واقعه، شيعيان را متّحد كرد و براى انتقام (امام) حسين (عليه السلام) هم صدا شدند و صداى آن ها در همه جا و مخصوصاً نزد ايرانيان - كه مى خواستند از نفوذ عرب آزاد شوند - انعكاس يافت».(1)
_________________
(1) تاريخ سياسى اسلام (دكتر حسن ابراهيم حسن): 1 / 351 .