در امان بودن منکرانی که

با امام زمان عجّل الله تعالی فرجه جنگ نکنند

روایاتی که آشکارا گواهی می‌دهد در زمان قیام حضرت بقیة الله الأعظم ارواحنا فداه حتّی منکرانی که پای به صحنه نبرد نگذارند، در امان می‌باشند متعدد است. ما در اینجا به نقل روایتی بس ارزنده و زیبا از حضرت امام حسین علیه السلام می‌پردازیم که آن حضرت از رسول خدا صلّی الله علیه وآله چنین نقل نموده‌اند:

طوبی لمن لقیه وطوبی لمن أحبّه وطوبی لمن قال به ولو بعد حین.[1]

خوشا به حال کسی که با او ملاقات کند و خوشا به حال کسی که او را دوست بدارد و خوشا به حال کسی که قائل به امامت او باشد و لو بعد از زمانی !

همان گونه که دیدید رسول خدا صلّی الله علیه وآله می‌فرمایند که قائل به آن حضرت می‌باشند اگرچه این اعتقاد را پس از گذشت زمانی به دست آورده باشند.

در قیام آن حضرت در صحنۀ پیکار، تنها کسانی به هلاکت می‌رسند که به نبرد و مقابله با آن حضرت برخاسته و در برابر ارتش پرتوان و دشمن‌شکن آن بزرگوار ایستادگی می‌کنند. زیرا همان گونه که در روایات دیگر وارد شده است حتّی کسانی که به نبرد با آن حضرت برخواسته ولی میدان جنگ را رها کرده و فرار را بر قرار ترجیح دهند، از کشته‌شدن در امان می‌باشند. و این عهد و پیمانی است که آن امام رئوف از سران ارتش خویش یعنی سیصد و سیزده تن از مردانی که در ردیف اوّل لشکر آن حضرت می‌باشند، از آنان می‌گیرد.

حال منکرانی که پای به میدان نبرد نگذاشته‌اند و یا در جنگ شرکت نموده ولی از صحنه نبرد روی تافته و از میدان گریخته‌اند اگر بر اثر فراگیر شدن جهان از برهان و استدلال به حقّ بودن مقام امامت و ولایت آن بزرگوار ایمان بیاورند در امان می‌باشند اگرچه مدّتی از زندگی خود را در صف منکران بوده باشند همان گونه که رسول خدا  صلّی الله علیه وآله فرمودند:

خوشا به حال کسانی که قائل به او باشند اگر چه پس از گذشت زمانی .

-------------------------------------------------------------------------------

[1]  احقاق الحقّ :  13 / 66 .