امام صادق علیه السلام : اگر من زمان او (حضرت مهدی علیه السلام ) را درک کنم ، در تمام زندگی و حیاتم به او خدمت می کنم.
ولایت در زُبر و بیّنات قرآن

ولایت در زُبُر و بیّنات قرآن

گفتار مرحوم علاّمه نهاوندی در بیان چند سرّ از اسرار قرآن :

سرّ اوّل: آن که بیّنات «بسم الله الرّحمن الرّحیم» بعد از اسقاط مکرّر 271 است عدد «علىّ بن ابى ‏طالب‏ علیه السلام» هم 271 است.

   سرّ دوّم: فواتح سور را که حروف مقطّعه دارند مثل «الم و حم» مثلاً شمرده، پس از اسقاط مکرّر، آنچه باقى بماند این چهارده حرف است: «ص، ر، ا، ط، ع، ل، ى، ح، ق، ن، م، س، ک، هـ»  که علماء حروف آن‏ها را حروف نورانیّه و حروف سعیده خوانند که منطوق آن‏ها «صراط علي‏ حقّ نمسکه» مى‏ باشد، و ملاّ جلال دوانى این رباعى را در این مقام انشاد نموده است:

در شأن على آیه بسیار آمد

یا رب که شنید و که خریدار آمد

آن کس که شنید و دید مقدار على

چون حرف مقطّعات ستّار آمد

   و از این‏جاست که گفته‏ اند: «سرّ الله موُدع فی کتبه، وسرّ الکتب فی القرآن لأنّه الجامع المانع، وفیه تبیان کلّ شی‏ء، وسرّ القرآن فی حروف المقطّعة فی أوایل السور»(1) و شاهد این سرّ عظیم ‏است آنچه خود آن سر الله الأعظم فرموده است على ما نقل عن المجمع «من أنّه قال: لکلّ کتاب صفوة، وصفوة هذا الکتاب یعنى المصحف حروف التهجّی»(2).

   سرّ سومّ: از منشدات ملّا جلال دوانى «على ما حکی» این رباعى متین المبانى است:

فانى الف است احد از او جوى مدد

وانگه بشمار بیناتش بعدد

بنگر که على است فالعلى سرّ الله

اذ قال الله قل هو الله احد

   و از شواهد این سرّ است که عقل کلّ، و هادى سبل ‏صلّى الله علیه وآله وسلم فرمودند:

مَثَل علی بن ابى طالب فیکم، مثَل قل هو الله أحد فی القرآن.

   سرّ چهارم: آن ‏که زبر آیۀ مبارکۀ «الحمد لله ربّ العالمین» 583 است و این مطابق و موافق است با زبر الفاظ شریفه «محمّد صلّى الله علیه وآله وسلم، على، فاطمه، حسن، حسین ‏علیهم السلام» چه زبر این اسامى شریفه هم 583 است.

   سرّ پنجم: آنکه زبر آیۀ شریفۀ «والکاظمین الغیظ والعافین عن النّاس»(3)  359 است و این مطابق است با زبر حبیب الله محمّد وآله على والحسن والحسین وعلی بن الحسین و محمّد بن علی و جعفر بن محمّد و موسى بن جعفر و علی بن موسى و محمّد بن‏ علی و علی بن محمّد والحسن بن علی و محمّد الهادى‏ علیهم السلام، چه زبر این اسامى شریفه هم 359 است.(4)

------------------------------------------

1) این ‏گونه عبارات، تعابیر برخى همچون شعبى است که مجمع در ج 1 ص 32 از او نقل کرد. «اسرار خداوند در کتاب‏ هایش سپرده شد واسرار کتب در قرآن او سپرده شد. چون قرآن جامع همه اسرار و رافع غیر آن است ودر قرآن هر چیزى بیان شد و اسرار قرآن در حروف مقطّعه در اوایل سوره ‏هاى قرآن است».

2) بحار الأنوار: 91 / 11 روایت 3 باب 2، مجمع البیان: 1 /  32 «امیر مؤمنان ‏علیه السلام فرمود: براى کتابى برگزیده ‏اى ‏است و برگزیده این کتاب حروف هجاء است».

3) سروه آل عمران، آیه 134.

4) خزینة الجواهر: 1 / 142.

 

 

 

    بازدید : 170