فرمایش امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشریف

به مردم سراسر جهان

على بن ابراهیم قمى رحمه الله در تفسیر خود از امام باقر علیه السلام نقل کرده است که فرمود:

 به خدا سوگند گویا قائم علیه السلام را مى‏ بینم که تکیه بر حجرالأسود داده و مردم را دربارۀ حقّ خود به خدا سوگند مى‏ دهد و مى‏ فرماید:

 اى مردم کسى که دربارۀ خدا با من محاجّه کند (حجّت و دلیل آورد، مناظره و گفتگو کند) من از هر کس به او نزدیک تر و سزاوارترم. اى مردم هر کس دربارۀ آدم با من گفتگو کند، من از هر کس به آدم نزدیک تر و آشناترم .

 اى مردم هر کس با من دربارۀ نوح احتجاج کند، من از هرکس به نوح نزدیکتر و داناترم. اى مردم هر کس دربارۀ ابراهیم با من گفتگو کند، من از هر کس به ابراهیم نزدیک تر و آگاه ‏ترم . اى مردم هر کس دربارۀ موسى با من گفتگو کند، من از هر کس به موسى نزدیک تر و شایسته ترم.

 أیّها النّاس من یحاجّنی فی محمّد صلّى الله علیه وآله وسلّم فأنا أولى بمحمّد، أیّها النّاس من یحاجّنی فی کتاب الله فأنا أولى بکتاب الله.

 اى مردم هر کس دربارۀ محمّد صلّى الله علیه وآله وسلّم با من گفتگو کند، من از هر کس به محمّد نزدیک تر و سزاورترم. اى مردم هر کس در مورد کتاب خدا با من بحث و گفتگو کند، من از هر کس به کتاب خدا نزدیک تر و عالم ترم.

 سپس به کنار مقام ابراهیم مى‏ رود، دو رکعت نماز مى‏ خواند و دوباره مردم را دربارۀ حقّ خود به خدا سوگند مى‏ دهد.

 آنگاه امام باقر علیه السلام فرمود: بخدا قسم ، او مقصود از مضطرّ در این آیۀ شریفه است:

 «أمَّنْ یجیبُ المُضْطَرَّ إذا دَعاهُ وَیکشِفُ السُّوءَ وَیجْعَلُکم خُلَفاءَ الأرْض»(1) .

 «آیا کسى (جز خدا) هست دعاى بیچاره و گرفتار را اجابت کند و ناراحتى و غصّه او را برطرف نماید و شما را جانشینان بر روى زمین قرار دهد» .

 پس اوّل کسى که با او بیعت مى ‏کند جبرئیل‏ علیه السلام است و پس از او سیصد و سیزده نفر اصحاب او مى‏ باشند؛ هر یک از آنها در بین راه باشد فوراً به او مى‏ رسد، و هر کس مسیر را طى نکرده از بسترش ناگهان ناپدید مى‏ شود (یعنى بدون اینکه زحمت پیمودن راه داشته باشد از میان بستر ناگهان به اعجاز امام ‏علیه السلام خدمت آن حضرت مى ‏رسد) .

 و این گفتار حضرت امیرالمؤمنین صلوات الله علیه است که دربارۀ اصحاب حضرت مهدى (صلوات الله علیه) فرموده است: «هم المفقودون عن فرشهم» یعنى آنها کسانى هستند که ناگهان در بستر و رختخواب ‏ها ناپدید مى‏ شوند ، همان طور که خداوند تبارک و تعالى فرموده است:

 «فَاسْتَبِقُوا الخَیرات أینَما تَکونُوا یأْتِ بِکم الله جَمیعاً»(2)

 «در خیرات و کارهاى نیک از یکدیگر پیشى بگیرید، هر کجا باشید خداوند همه شما را گرد آورد».

 فرمود: مقصود از این خیرات ولایت ما اهل بیت است(3).(4)

--------------------------------------------------------------------------------

(1) سورۀ نمل ، آیۀ 62.

(2) سورۀ بقره ، آیۀ 148.

(3) تفسیر قمّى :  205/2، تفسیر برهان : 163/1 ح 8 ، و355/3 ح2، بحار الأنوار : 315/52 ح 10 ، منتخب الأثر: 422 ح2.

(4) قطره ای از دریای فضائل اهل بیت علیهم السلام ج 1 ح 622 .