عثمان و عبدالله بن سعید

کاتب وحی که مشرک شد

در «المناقب والمثالب» می‌نویسد: رسول خدا صلّی الله علیه وآله به سرکردگان لشکر خود دستور فرمودند که: هیچ‌کس را در مکّه نکشند مگر کسی را که به جنگ آنان آید. و فقط دستور به کشتن چند نفر داد که یکی از آنان عبدالله بن سعید بن ابی سرح بود.

او مسلمان شده و هجرت نموده و کاتب وحی رسول خدا صلّی الله علیه وآله بود. سپس مشرک شد و فرار کرد و به مکّه رفت .

او برادر رضاعی عثمان بود و به عثمان پناهنده شد و عثمان به او پناه داد در حالی‌که رسول خدا صلّی الله علیه وآله ریختن خون او را مباح نموده بود. چون کار مردم آرام گرفت او را نزد رسول خدا صلّی الله علیه وآله برد و از آن حضرت تقاضای عفو نمود.

آن حضرت، سکوت طولانی نمودند و به او هیچ پاسخی ندادند سپس فرمودند: آری . سپس به کسانی که در حضورشان بودند فرمودند:

ساکت شدم به این امید که یکی از شما برخیزد و گردن او را بزند.

به آن حضرت گفته شد: چرا ای رسول خدا؛ به ما اشاره نفرمودید؟ حضرت فرمودند:

برای هیچ پیامبری نیست که اشاره نماید.

عثمان در زمان خود این مرد را در سال 25 حاکم مصر قرار داد. او افریقا را فتح کرد و عثمان تمامی فیء مسلمانان را به او بخشید!(1)

---------------------------------------------------------------------------------------

(1) المناقب والمثالب : 176.