ولایت تکوینی اهل بیت علیهم السلام

از جمله فضایح اهل سنّت و جماعت

و از جمله فضایح اهل سنّت و جماعت آنکه بعض از علمای ایشان در کتابی که آن را فضایح الروافض نام کرده گفته که شیعه مفوّضند؛ زیرا که گویند خدای تعالی روز قیامت بعضی از کارها به علی بن ابی طالب علیه السلام مفوّض نماید و از این سبب او را قسیم الجنّة والنّار گویند و حال آنکه خدای تعالی می‌گوید:

(یعذّب من یشاء ویغفر لمن یشاء) ؛

«من آمرزم آن را که خواهم و من عذاب کنم آن را که خواهم» .

رافضی گوید: علی علیه السلام چنین و چنان کند که ابوبکر و عمر و تابعان ایشان را به دوزخ فرستد و کفش گران ری و کلاه‌گران آبه و جولاهان قم و سفیهان ورامین را به بهشت فرستد.

جواب: شیخ اجلّ عبدالجلیل رازی در جواب گفته که اگر تفویض به معنی مذکور باطل باشد قدح در بسیاری از افعال و احکام الهی لازم آید؛ زیرا که اجماع امّت است که باری تعالی را فرشتگانی است در دنیا و در قیامت که حواله ارزاق عباد و حصر اعمال مکلّفان و حساب قطرات امطار و مانند آن بدیشان است.

و همچنین بعضی از امور به فرشتگان رحمت و زبانیه دوزخ مفوّض است و شریعت و کتاب در دنیا به انبیاء و اولیاء مفوّض است پس این مجبر مدبّر از عظمت و سلطنت خدای تعالی بی‌خبر است و گوئیا قرآن مجید را نخوانده که خدای تعالی امور عظام را در دنیا و آخرت به ملائکه و انبیاء و ائمّه و علماء تفویض فرموده از امر به معروف و نهی از منکر و در هیچ یکی از آن مشارکت با خدای تعالی لازم نمی‌آید.

ارزاق میکائیل پیماید و حساب قطرات را اسرافیل نگاه دارد اعمال کرام الکاتبین نویسد و ارواح به حکم عزرائیل باشد و همه اهل اسلام اثبات این احوال می‌کنند و کسی را مفوّض بودن به معنی که این مجبر توهّم کرده لازم نیست.

امّا اگر آتش دوزخ به موجب حدیث صحیح که سنّی و شیعه بر صحّت آن متّفق‌اند به حکم امیرالمؤمنین علیه السلام باشد مشارکت با خدای لازم آید و شیعه مفوّض باشند و چگونه تصنیف کند کسی که از مذهب بد خود خبر ندارد و نه از مذهب نیک مسلمانان آگاه باشد نه عرف داند نه شرع نه لغت نه اشتقاقات و معانی تا از سر بغض مرتضی علی علیه السلام قلم در میدان هذیان افکند و نپندارد که کسی نیست که آن سودای طبع حشو او را به حجّت زایل گرداند.

آری «یعذّب من یشاء» درست است که عذاب خدای تعالی فرماید امّا در دوزخ زبانیه باشند «لوّاحة للبشر علیها تسعة عشر فغلّوه».

خدای تعالی فرماید: امّا فرشتگان کنند آتش به حکم خدای باشد.

امّا در فرمان حضرت مرتضی علیه السلام کنند پس اگر امیرالمؤمنین علی علیه السلام قسیم نار باشد همان حکم دارند و اگر انصاف پیش دارند دانند که مفوّضه مجبرانند که جمعی قرآن مجید را تفویض کردند به عثمان و امامت را که رکن اعظم است تفویض کرده‌اند به اختیار امّت بلکه به اختیار عمر و شریعت را تفویض کرده‌اند به قیاس و استحسان فقهاء و خدای تعالی را معزول کرده‌اند از این سه شغل تا به حقیقت مفوضّه باشند پس خواجه مجبر باید که لقب خود بر دیگری ننهد.

امّا آنچه گفته است که گویند علی علیه السلام صحابه و تابعین را به دوزخ فرستد و کفش‌گران ری و دیگر اهالی بلاد را که به بدی نام برده به بهشت برد حاشا که این مذهب شیعه باشد بلکه علی علیه السلام به بهشت آن را می فرستد که خدای تعالی می فرماید و آن اهل توحید و عدل و مقرّان نبوّت و تابعان شریعت باشند از هر شهری که باشند و هر پیشه که کنند و به دوزخ آن‌ها را می فرستد که منکران این اصول و فروع باشند اگر چه بزرگ صورت و محترم دیدار باشند.

(إنّ أکرمکم عندالله أتقیکم الّذین آمنوا وعملوا الصالحات) به پیشه و شهر تعلّق ندارد (جزاء بما کانوا یعملون).[1]

-------------------------------------

[1] کشکول امامت:  2 / 146  .