(13)
علم امام باقر عليه السلام
حبابه والبيّه گويد:
در مكّه ، در مسجدالحرام بودم، هنگام عصر بود، در آن هنگامى كه آفتاب نور طلايى خود را همانند تاجى بر سر مردان، بر فراز كوهها گسترانيده بود، شخصيّتى را در ملتزم - يا ميان در كعبه و حجر الاسود - ديدم، او كمر خود را با عمامه اى از خز بسته و بر روى خاك ايستاده بود، دستان مباركش را به سوى آسمان بلند كرده و دعا مى نمود .
وقتى مردم به سوى او روى آورده و از او از مسايل مشكل وپرسشهاى پيچيده مى پرسيدند ، او پيوسته پاسخ مىداد تا اين كه هزار مسأله را پاسخ داد ، آنگاه برخاست و به سوى منزل خود حركت كرد ، دراين هنگام فريادگرى با صداى بلند فرياد مىزد:
ألا ! إنّ هذا النور الأبلج المسرح والنسيم الأرج ، والحقّ المرج .
آگاه باشيد! همانا اين (آقا) ، نورى تابان و درخشان، نسيم عطرى خوش بو و شخصيّت حقّى است كه مردم او را ترك نمودند .
عدّه اى مى گفتند: اين شخص كيست؟
يكى از حاضران گفت: او، محمّد بن على باقر، نشانه دانش وگوياى دانا ؛ محمّد بن علىّ بن حسين بن علىّ بن ابى طالب عليهم السلام است .
در حديث ديگرى آمده است: ابوبصير گويد: فريادگرى با صداى بلند فرياد مى زد:
ألا ! إنّ هذا باقر علم الرسل ، وهذا مبيّن السبل ، هذا خير من رسخ في أصلاب أصحاب السفينة ، هذا ابن فاطمة الغرّاء العذراء الزهراء ، هذا بقيّة اللَّه في أرضه ، هذا ناموس الدهر ، هذا ابن محمّد وخديجة وعليّ وفاطمة عليهم السلام هذا منار الدين القائمة .
آگاه باشيد! اين شخص ، شكافنده علوم پيامبران، روشن كننده راهها (راه خدا) ، بهترينفرد از نژاد اصحاب سفينه (نوح عليه السلام) است.
اين، فرزند فاطمه غرّا، عذرا و زهراست، اين بقيّة اللَّه در زمين خداست، اين گنجينه اسرار الهى در روزگار است، اين فرزند محمّد مصطفى، خديجه كبرى، على مرتضى و فاطمه زهرا عليهم السلام است، اين شخص استوانه پايدار دين خداست.(1)
1) المناقب : 183 - 182/4 ، بحار الأنوار : 259/46 ح 60 .
مترجم گويد : نويسنده رحمه الله در ذيل اين حديث شريف ، توضيحى براى بعضى از لغات آن آورده كه ما در ترجمه اين حديث از آن استفاده نموديم .
منبع: قطره اي از درياي فضائل اهل بيت عليهم السلام جلد دوم صفحه 568