غصب خلافت

از صدر اسلام که خورشید دین در جهان درخشید و پایه‌های کفر و بی‌دینی را متزلزل ساخت، تنی چند از پلیدان نه از باب ایمان و اعتقاد، بلکه به خاطر طمع برای به دست گرفتن حکومت به اسلام و مسلمانی تظاهر نمودند و با اتّحاد و پیوستن به یکدیگر، خشونت را با نرمش عجین ساخته و آتشی را روشن نمودند که تا عصر انتقام همچنان شعله‌ور است و دود آن جهان را به سیاهی و تباهی کشیده و می‌کشاند.

آنان با پندار واهی و رفتار گمراه کننده و غصب خلافت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و امتداد آن تا غیبت صغری و غیبت کبری ، نه تنها اهل بیت علیهم السلام را خانه‌نشین ساخت و آنان را از حقّ مسلّم خویش محروم نمود بلکه دوستان و یاوران آن بزرگواران را نیز، در انجام وظایف بزرگی که داشتند جلوگیری نمودند.

این سایۀ شوم از روز غصب خلافت در سقیفه بر سر جامعه استقرار یافت و خاندان وحی و شیفتگان آنان را از حقوق آسمانی محروم ساخت و سرزمین وحی را در اختیار دشمن قرار داد. این جنایت همچنان ادامه خواهد یافت تا روزگاری که منجی عالم بشریت از پردۀ غیبت درآمده و نه تنها خانۀ خدا بلکه همۀ اماکن مقدّس را از دست غاصبان بیرون آورد.

آن‌گاه که اذن الهی صادر شود و حضرت بقیّة الله ارواحنا فداه، دشمنان خدا را از خاک تیره درآورند و انتقام حضرت فاطمۀ زهرا علیها السلام را از آنان بگیرند، شیعیان همچون شیران خروشان بر دشمنان حمله‌ور می‌شوند و وارثان غاصبان فدک را به درک می‌فرستند.

در آن زمان ، شیعیان و دوستان خاندان وحی علیهم السلام عظمت و اصالت خود را می‌یابند و وحشتی که تا آن زمان در آنان خواهد بود ریشه‌کن می‌شود و دلاوری و شهامت همگانی می‌شود.

جریانی که می‌آوریم برای این است که بدانید غصب خلافت چگونه دوستان خاندان وحی علیهم السلام را در زنجیر کشید و آنان را از فضای باز و آزاد محروم ساخت .