فقط کفّار و منافقین

در جبهۀ جنگ کشته می‌شوند

خاندان وحی علیهم السلام در میان فرمایشات خود این حقیقت را به گونه صریح بیان فرموده‌اند که نه تنها وجود گرامی حضرت بقیة الله الأعظم ارواحنا فداه در میدان جنگ هیچ یک از شیعیان را نمی‌کشند بلکه اصحاب و یاوران آن بزرگوار نیز همین گونه‌اند و در صحنۀ جنگ فقط منافقین و کفّاری را که به راه باطل خود ادامه می‌دهند و به میدان جنگ می آیند، می‌کشند و مردمانِ دیگر از صاعقۀ قهر شمشیر آن بزرگ مردان در امان هستند.

در این باره امام صادق علیه السلام می‌فرمایند:

کأنّی أنظر إلی القائم علیه السلام وأصحابه فی نجف الکوفة کأنّ علی رؤوسهم الطیر قد فنیت أزوادهم وخلقت ثیابهم ، قد اثّر السجود بجباههم ، لیوث بالنّهار، رهبان باللیل ، کأنّ قلوبهم زبر الحدید، یعطی الرجل منهم قوّة أربعین رجلا، لایقتل أحداً منهم إلّا کافر أو منافق وقد وصفهم الله تعالی بالتّوسم فی کتابه العزیز بقوله : (إنّ فی ذلک لآیات للمتوسّمین) (1). (2)

«گویی قائم علیه السلام و یارانش را در بلندی کوفه (نجف) می بینم که چون کسی که بر سرش پرنده نشسته است [ساکت و خاموش اند].

توشه [و آذوقه] شان تمام شده، لباس هایشان کهنه گشته و اثر سجده بر پیشانی هایشان نقش بسته است. شیران روز و شب زنده داران هستند و گویی دل هایشان پاره های آهن است. به هر کدام از مردانشان، نیروی چهل مرد داده اند و هیچ یک از آنان را جز کافر یا منافقی نمی کُشد و خداوند متعال، آنها را به نشانه شناسی و فراست توصیف کرده است، آن جا که در کتاب عزیزش فرموده است: «بی گمان، در این، نشانه هایی برای نشانه شناسان است».

-------------------------------------------------------------------

(1) سورۀ فجر، آیۀ 75.

(2) بحار الأنوار: 52 / 387 .