ارادۀ خداوند از علل مهمّ تسخیر جهان
ارادۀ خداوند به انجام هر کاری تعلّق بگیرد همۀ مقدّمات آن فراهم میشود و موانعش برطرف میگردد بر اثر اراده و امر خداوند در عالم مادّه و ضد مادّه ، در جهان مرئی و نامرئی هر شیء کثیر کثرت خود را از دست میدهد و هر شیء قلیل ، به کثرت و عظمت میرسد.
امام صادق علیه السلام در پاسخ شخصی که سؤال کرد چگونه امام عصر ارواحنا فداه، کفّار و منافقین شرق و غرب را در عصر ظهور به قتل میرسانند، فرمودند :
«اِنَّ اللهَ اِذا اَرادَ اَمْراً قَلَّلَ الْکثیرُ، وَکثَّرَ الْقَلیل»[1]
«براستی که خداوند هرگاه انجام امری را اراده نماید، کثیر قلیل و اندک و کم را کثیر و فراوان مینماید».
با این بیان ، برای خداوند قلیل و کثیر تفاوتی ندارد. او نه تنها میتواند آثار کثرت را از کثیر و آثار قلّت را از قلیل بگیرد بلکه میتواند آثار کثرت را به قلیل و آثار قلّت را به کثیر بدهد. بنابراین گروهی اندک که سراسر وجود خود را از محبّت و اشتیاق خاندان وحی علیهم السلام سرشار نموده و ولایت آن بزرگواران را در اعماق قلب خود جای دادهاند میتوانند با همۀ کفّار و منافقین جهان به پیکار برخیزند و در مدّتی کوتاه همۀ آنان را به هلاکت برسانند به گونهای که نشانهای از آنان باقی نماند. این ها همه بر اثر قدرت اراده و امر خداوند است که این گونه تحولّات عظیم را در سراسر جهان ایجاد میکند اراده خداوند بر این قرار گرفته است که در روزگار ظهور مالکیت و حکومت در انحصار قدرتهای الهی باشد و همۀ مخالفان با همۀ کثرتشان نابود شوند و هیچ کس به عبادت و بندگی غیر خدا نپردازد. چون خداوند چنین میخواهد این چنین خواهد شد. او خود فرموده است :
«اَلْمُلْک یوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمن»[2]
در آن روز فرمانروایی مطلق برای خدای رحمان ثابت است.
آری در روز ظهور مالکیّت در انحصار قدرتهای رحمانی خواهد بود آنها با توانائیهای الهی چنان بر عرصه گیتی حکومت میکنند، که نشانهای از ظلم ستمگران و اثری از اعمال ننگین جبت و طاغوت و حامیان آنان باقی نخواهد ماند.
امام باقر علیه السلام میفرمایند:
«یمیتُ اللهُ عَزَّوَجَلَّ بِهِ وَبِاَصْحابِهِ الْبِدَعَ وَالْباطِلِ کما اَماتَ السَّفَهَةُ الْحَقَّ حَتّی لایری اَثَرٌ مِنَ الظُّلْم»[3]
«خداوند به وسیله حضرت مهدی ارواحنا فداه و یاوران حضرتش بدعتها و امور باطل را نابود میکند همان گونه که سفیهان حقیقت را از بین بردند ـ بطوری که نشانهای از ظلم دیده نشود».
----------------------------------------------------------------------
[1] منتخب الأثر ص 471.
[2] سورۀ فرقان، آیۀ 26 .
[3] منتخب الأثر ص 470.