ادّعای اجرای عدالت و امنیّت

در طول تاریخ افراد زیادی از کسانی که به قدرت رسیده‌اند ادّعای اصلاح جامعه و پاکسازی آن را داشته‌اند. ولی این گفته از مرز ادّعا نگذشته و هیچگاه به حقیقت نپیوسته است .

هیچ زمانی نبوده است که جهان از مظلومان ، محرومان و ستمدیدگان خالی باشد و این بهترین دلیل و گواه بر این نکته است که تاکنون هیچ حکومتی نتوانسته است عدالت و امنیت را در جهان حاکم سازد.

چون وجود مظلومان و محرومان دلیل بر عدم وجود دولت مصلح و اصلاحگر است ، لازمه حکومت عدالت‌ گستر و اصلاحگر، عدم وجود افراد مظلوم در میان جامعه است . بنابراین در دولت جهانی مصلح عالم حضرت بقیة الله الأعظم ارواحنا فداه ـ که تنها حکومت اصلاحگر جهانی است ـ در هیچ نقطه گیتی فردی مظلوم و ستمدیده وجود نخواهد داشت ؛ زیرا همه مظلومان بر اساس اجرای عدالت به حقّ خود می‌رسند و همه مظلومان جهان از ظلم و ستمِ ستمگران نجات می‌یابند و در پناه حکومت دادگر و عدالت‌گستر امام عصر عجّل الله تعالی فرجه از آسایش و امنیت کامل برخوردار می‌شوند.

حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در «نهج البلاغه» اصلاح کشور را در صورتی می‌دانند که مظلومان جامعه در امنیت قرار گرفته و از ظلم و ستم زورگویان در امان باشند. پس وجود امنیت در جامعه ، از شرایط حکومت اصلاحگر است و هر حکومتی که خواستار اصلاح است باید بندگان مظلوم و افراد ستمدیده را در پناه حکومت عادلانه در امنیت قرار دهد.

حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام می‌فرمایند:

أللّهمّ إنّا أردنا... أن نظهر الإصلاح فی بلادک فیأمن المظلومون من عبادک.[1]

خداوندا؛ ما اراده نمودیم ... که اصلاح را در میان شهرهای تو ظاهر سازیم تا افراد مظلوم از بندگان تو در امنیت قرار گیرند.

بنابراین در امنیت قرار گرفتن مظلومان و ستمدیدگان ، در گرو وجود حکومت اصلاحگر است وگرنه وجود افراد ستمدیده و مظلوم در جامعه همچنان ادامه خواهد داشت.

----------------------------------------------

[1] نهج البلاغه : خطبۀ 131 .