سخنان حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام

عبدالرحمان بن ابی بکرة گوید: از امیرالمؤمنین علی علیه السلام شنیدم می‌فرمودند:

هیچ کس به اندازه من از مردم آزار ندید.

و بعد از این سخن گریست.

فرات بن احنف گوید: امیرالمؤمنین علی علیه السلام برای مردم خطبه خواندند و فرمودند:

ای گروه مردم؛ من اصل هدایت و دو چشم آن می‌باشم. و بعد با دست خود اشاره به صورت خویش کردند.

ای مردم ؛ از راه هدایت وحشت نکنید، و اگر اهل هدایت کم هستند، شما از پیمودن آن راه وحشت نداشته باشید. مردم سر سفره‌ای جمع شده‌اند که سیرشدن آن کوتاه است، ولی گرسنگی آن بسیار طول خواهد کشید، و خداوند باید به انسان کمک کند.

ای گروه مردمان؛ خشنودی و ناراحتی مردم را پیرامون هم جمع می‌کند. آگاه باشید که یک نفر ناقه صالح را پی کرد، ولی عذاب به همه آن‌ها رسید؛ چون آن‌ها در پی  کردن با او هم‌ داستان بودند.

خداوند متعال فرمودند: (فَنَادَوْا صاحِبَهُمْ فَتَعَاطی فَعَقَرَ)[1] .

پیامبر خداوند از طرف خدا به آن‌ها گفت:

(ناقَةَ آللهِ وَسُقْیاها * فَکذَّبُوهُ فَعَقَرُوها)[2].

ای گروه مردمان؛ هر کس می‌خواهد از قاتل من سئوال کند و معتقد شود که او مؤمن است او هم مرا کشته است.

ای مردم ؛ هر کس راه درست برود و از جادّه منحرف نگردد به آب خواهد رسید.

ای مردم ؛ می‌خواهید از دو حاجب ضلالت که رسوائی‌های آن‌ها در آخرالزمان معلوم خواهد شد آگاه کنم .

ابوعقیل گوید: امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

نصاری در جائی اختلاف کردند و یهودیان در مواردی اختلاف نمودند، من مشاهده می‌کنم که شما هم اختلاف خواهید کرد؛ همان‌گونه که آن‌ها اختلاف کردند و یک فرقه بر آن‌ها خواهید افزود. آگاه باشید همه آن فرقه‌ها در گمراهی هستند مگر من و آن‌هائی که از من پیروی کنند.

حبیش بن معتمر گوید: در مسجد کوفه خدمت امیرالمؤمنین علی علیه السلام رسیدم و عرض کردم : یا امیرالمؤمنین ؛ چگونه شب کردید؟ فرمودند:

وارد شب شدم در حالی‌که دوستان خدا را دوست می‌دارم ، و دشمنان خدا را دشمن . دوستان ما از محبّت ما سود می‌برند و منتظر رحمت خداوند می‌باشند؛ امّا دشمنان ما هنگامی که وارد

شب می‌شوند در کنار پرتگاه قرار می‌گیرند و آن پرتگاه آن‌ها را در دوزخ ساقط می‌کند، گویا درهای بهشت باز شده‌اند و گوارا باد رحمت برای اهلش و اهل آتش از رحمت خداوند دور باشند.

هر کس می‌خواهد بداند با ما دوست می‌باشد یا دشمن، باید به دلش برگردد، و بداند ما را دوست می‌دارد یا خیر. هر کس بخواهد ما را دوست داشته باشد خداوند او را در محبّت ما مخیر می‌گرداند، و هر کس هم بخواهد با ما دشمنی کند، باز هم خداوند او را مخیر می‌سازد.

ما اهل نجابت هستیم و فرزندان ما فرزندان پیامبران هستند. من وصی اوصیاء می‌باشم . من از حزب خدا و رسول او هستم ، گروه ستمکاران از حزب شیطان می‌باشند، و شیطان از آن‌ها به حساب می‌آید.

حضرت امام حسن علیه السلام فرمود:

از پدرم شنیدم فرمودند: از رسول خدا صلّی الله علیه وآله شنیدم فرمودند : اهل بیت من و کسانی که آن‌ها را دوست می‌دارند بر من وارد خواهند شد و بین من و آن‌ها در آن روز فاصله‌ای نخواهد بود.

ابوجحاف از مردی روایت می‌کند که گفت: ما خدمت امیرالمؤمنین علی علیه السلام رسیدیم ، آن حضرت در رحبه روی یک کرسی کوتاه و یا یک سنگ کهنه نشسته بود، پرسیدند: چرا اینجا آمده‌اید؟

گفتند: محبّت شما ما را به اینجا کشانده است و می‌خواهیم از شما حدیثی بشنویم . فرمودند:

به خداوند سوگند؛ برای همین کار آمده‌اید؟

گفتند: آری به خداوند سوگند.

فرمودند: آگاه باشید؛ هر کس مرا دوست داشته باشد مرا خواهد دید در آنجائی که دوست دارد مرا بنگرد، و هر کس مرا دشمن بدارد در آن‌ جائی که مرا بنگرد ناراحت می‌شود.

بعد از آن فرمودند: هیچ کس قبل از من با رسول خدا صلّی الله علیه وآله نماز نگذارد، ابوطالب بر ما وارد شد در حالی‌که من و رسول خدا صلّی الله علیه وآله در سجده بودیم ، گفت : شما آن کار کردید، بعد متوجّه من شد و گفت : از او یاری کن و او همواره مرا به یاری و کمک رسانیدن به رسول خدا صلّی الله علیه وآله توصیه می‌کرد.

حبّه گوید: امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

اگر همه روزها را روزه بگیری و همه شب‌ها را به نماز برخیزی ، و بین رکن و مقام کشته شوی، خداوند تو را با نیت و قلبت محشور خواهد کرد، اگر نیت تو بهشتی بود به بهشت خواهی رفت و اگر دوزخی بود وارد دوزخ خواهی شد.

حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

هر کس ما اهل بیت را دوست می‌دارد باید برای گرفتاری خود را آماده کند.[3]

------------------------------------------

[1] سورۀ قمر، آيۀ 29.

[2] سورۀ الشمس ، آيۀ 13 و 14.

[3] الغارات و شرح اعلام آن : 305.