ناامید نمودن از
فرا رسیدن عصر ظهور
يكى از وظيفه هاى ما اميدوار بودن به «ايّام الله» است كه يكى از آن ها فرا رسيدن حكومت جهانى حضرت بقيّة الله الاعظم ارواحنا فداه مى باشد. اين واقعيّت آن چنان با اهميّت و داراى عظمت است كه بايد از ناامید بودن از واقع شدن آن به خدا پناه ببريم.
با غافل بودن از عصر ظهور و حکومت امام زمان، خدا مى داند كه چه نعمت هاى بزرگى را از دست مى دهيم. غفلت از اين واقعيّت، آن چنان مهمّ است كه اهل بيت عليهم السلام به ما دستور داده اند از ناامید بودن از آن به خداى بزرگ پناه ببريم.
به فرمايش حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام فكر همچون آهن ربايى است كه با اندیشیدن دربارۀ هر چيزى انسان به سوى آن كشيده مى شود. فكر كردن دربارۀ ظهور نيز اين اثر را دارد كه آثار آن را در فردى كه دربارۀ آن مى انديشد ايجاد مى كند. انسان را به سوى عدل و عدالت مى كشاند و از دنيايى كه سراسر آن ظلم و ستم و خونريزى و خونخوارى است بى زار و متنفّر مى سازد.
به همين جهت سعى و تلاش دشمنان بزرگ دين اين بوده است كه مردم را از عصر ظهور ناامید سازند و آن ها را معتاد به جهانى كنند كه سراسر آن را ظلم و جنايت فرا گرفته است. دشمنان با ترفندهاى گوناگون و نقشه هاى فراوان مردم را از عصر ظهور غافل مى نمايند.
امام صادق عليه السلام براى اينكه ما را از زشتی ناامید بودن از عصر ظهور آگاه كنند و در نتيجه از آن دور شويم، دستور داده اند از این ناامیدی به خدا پناه ببریم و اين دعا را در ظهر روز عاشورا بخوانيم:
أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَكُونَ مِنَ الَّذينَ لايَرْجُونَ أَيَّامَكَ، فَأَعِذْني يا إِلهي بِرَحْمَتِكَ مِنْ ذلِكَ.(1)
خدايا؛ به تو پناه مى برم از اين كه از آنانى باشم كه به روزهاى (بزرگ) تو اُميد ندارند؛ پس به رحمتت مرا از اين نااميدى پناه ده.
پس بايد از خداوند بخواهيم تا با رحمت خودش ما از شرّ غافل بودن و ناامید بودن از ايّام الله (روز ظهور و دوران رجعت و قیامت) حفظ کند.
اگر خداوند به ما پناه دهد ما از شرّ نقشه هاى شيطانى دشمنان دين در امان مى مانيم و با توجّه به امام زمان ارواحنا فداه از غفلت و بى توجّهى به آن حضرت در امان مى مانيم.
* * *
دشمنان امام زمان عجّل الله تعالى فرجه تلاش مى كنند مردم هيچگونه آشنايى با عصر ظهور نداشته باشند و حتّى از بردن نام آن حضرت غافل باشند و يادى از آن بزرگوار نكنند.
ناپاك تر از اين دشمنان، كسانى هستند كه كوشش مى كنند هر كجا نامى از امام زمان ارواحنا فداه باشد با شوراندن مردم عليه دين، امام زمان عجّل الله تعالى فرجه را در ميان جامعه بدنام كنند و با ادّعاهاى دروغين مردم را از آن بزرگوار دور نمايند و نام و ياد امام زمان ارواحنا فداه را از زبان و قلب آنان بگيرند تا همچون افراد ديگر در غفلت از امام زمان ارواحنا فداه باشند و آن حضرت را فراموش كنند.
اين گونه دشمنان كه براى گمراه كردن مردم و دور نمودن آنان از امام زمان صلوات الله عليه نقشه مى کشند و به آن عمل مى كنند پست ترين و ناپاك ترين دشمنان امام زمان عجّل الله تعالى فرجه مى باشند.
در رواياتى كه از اهل بيت عليهم السلام وارد شده است به وجود اين گونه افراد تصريح شده و حتّى در دعاها مورد لعن و نفرين قرار گرفته اند.
يكى از اين دعاها كه مطالب بسيار مهمّى در آن وجود دارد و سزاوار است همۀ شيعيان دربارۀ حقايقى كه در آن وجود دارد دقّت كنند دعاى قنوت امام حسن عسكرى عليه السلام مى باشد. دقّت و توجّه به مطالبى كه در اين دعا وجود دارد، محبّت اهل بيت عليهم السلام و نفرت از دشمنان آن بزرگواران را در قلب انسان زياد مى كند.
در اين دعا افرادى كه عليه امام زمان ارواحنا فداه كارشكنى مى كنند و مى خواهند ياد آن بزرگوار را از قلب دوستانشان پاك كنند و تنهايى آن بزرگوار را بیشتر كنند، مورد لعن و نفرين قرار گرفته اند.
به اين قسمت از دعا توجّه كنيد:
أَللَّهُمَّ وَأَذْلِلْ بِهِ مَنْ لَمْ تُسْهِمْ لَهُ فِي الرُّجُوعِ إِلى مَحَبَّتِكَ، وَمَنْ نَصَبَ لَهُ الْعَداوَةَ، وَارْمِ بِحَجَرِكَ الدَّامِغِ مَنْ أَرادَ التَأْليبَ عَلى دينِكَ بِإِذْلالِهِ، وَتَشْتيتِ أَمْرِهِ، وَاغْضَبْ لِمَنْ لا تِرَةَ لَهُ وَلا طآئِلَةَ، وَعادَى الْأَقْرَبينَ وَالْأَبْعَدينَ فيكَ مَنّاً مِنْكَ عَلَيْهِ، لا مَنّاً مِنْهُ عَلَيْكَ.(2)
خدايا؛ كسانى كه سهمى براى بازگشت به محبّت خودت براى ايشان قرار نداده اى را به دست آن حضرت، خوار و ذليل گردان؛ و نيز، كسانى را كه بناى دشمنى با او دارند، خوار كن.
و بيفكن سنگ عذاب نابودكننده ات را به طرف تمام كسانى كه قصد دارند با شوراندن مردم بر عليه دين تو، او را به خوارى و بيچارگى بكشانند و اُمورش را پراكنده كنند.
(خدايا؛) غضب نما بر شخصى كه طلب كنندۀ خونى براى او نباشد و قوّت توانگرى براى او نباشد و دشمنى مى كند با نزديكان و دُوران در راه تو. اين كارها را به عنوان منّتى از تو بر او مى دانيم، نه اين كه او بر تو منّتى داشته باشد.
از امام صادق عليه السلام در دعاى روز عاشورا وارد شده است:
أَللَّهُمَّ فَزَلْزِلْ أَقْدامَ أَعْدائِكَ وَأَعْداءِ رَسُولِكَ وَأَهْلِ بَيْتِ رَسُولِكَ. أَللَّهُمَّ وَأَخْرِبْ دِيارَهُمْ، وَافْلُلْ سِلاحَهُمْ، وَخالِفْ بَيْنَ كَلِمَتِهِمْ، وَفُتَّ في أَعْضادِهِمْ وَأَوْهِنْ كَيْدَهُمْ، وَاضْرِبْهُمْ بِسَيْفِكَ الْقاطِعِ، وَارْمِهِمْ بَحَجَرِكَ الدَّامِغِ، وَطُمَّهُمْ بِالْبَلاءِ طَمّاً، وَقُمَّهُمْ بِالْعَذابِ قَمّاً، وَعَذِّبْهُمْ عَذاباً نُكْراً، وَخُذْهُمْ بِالسِّنينَ وَالْمَثُلاتِ الَّتي أَهْلَكْتَ بِها أَعْدائَكَ، إِنَّكَ ذُو نَقِمَةٍ مِنَ الْمُجْرِمينَ.(3)
خداوندا؛ قدم هاى دشمنان خود و دشمنان پيامبرت و دشمنان اهل بيت پيامبرت را لرزان فرما. خدايا؛ سرزمين آنان را ويران كن، و سلاح هایشان را از كار بينداز، و اتّحاد آن ها را از بين ببر، و در ميان مددكاران آن ها پراكندگى و پريشانى ايجاد كن ، و مكر و حيله شان را سست گردان، و آن ها را به شمشير برّانت دچار كن، و با سنگ هلاك كننده ات سنگ باران بنما، و آن ها را به شدّت غرق بلا گردان، و عذاب فراگيرت را بر آنان مسلّط فرما، و مجازات هاى زشت و دشوارت را گريبان گير آن ها بساز؛ و آن ها را با قحطى و عقوبت ها گرفتار كن همان گونه كه دشمنانت را با آن ها هلاك گرداندى. همانا، تو انتقامى بس شديد از مجرمان خواهى گرفت.
از اين گونه دعاها استفاده مى شود كه چقدر دشمنان دين براى ضربه زدن به دين تلاش مى كنند كه اين گونه مورد لعن و نفرين اهل بيت عليهم السلام قرار گرفته اند.
* * *
با توجّه به آن چه گفتيم يكى از نقشه هاى دشمنان ناپاك، اين است كه با بى دين نمودن افراد متديّن، امام زمان صلوات الله عليه را بدنام كنند و هر چه بيشتر به غربت آن حضرت بيفزايند و دوران سياه غيبت همچنان ادامه يابد.
(1) مصباح المتهجّد: 782، بحارالانوار: 101 / 303، صحيفۀ مهديه: 280.
(2) مهج الدعوات: 85، البلد الامین: 660، ومصباح المتهجّد: 156 (با اندکی تفاوت)، صحيفۀ مهديه: 165.
(3) مصباح المتهجّد: 782، بحارالانوار: 101 / 303، صحيفۀ مهديه: 276.