عدم امتیاز میان مردم

علی بن ابی سیف مدائنی روایت می‌کند: گروهی از یاران علی علیه السلام پیش او رفتند و گفتند: ای امیرالمؤمنین ؛ این اموال را به گونه‌ای عطا فرمای که اشراف عرب و قریش را بر بردگان آزادشده و مردم غیر عرب ترجیح دهی و کسانی از مردم را که از مخالفت و گریز ایشان بیم داری با پرداخت مالِ بیشتر دلجویی کن .

آنان این سخنان را از این روی به علی علیه السلام گفتند که معاویه با اموال چنان می‌کرد. امیرالمؤمنین علیه السلام به ایشان فرمود:

آیا پیشنهاد می‌کنید پیروزی را با ستم به دست آورم ؟! نه ؛ به خدا سوگند؛ تا گاهی که خورشید برمی‌آید و ستاره‌ای در آسمان می‌درخشد هرگز چنین نخواهم کرد. به خدا سوگند؛ اگر این اموال از خودم بود باز هم میان آنان به تساوی قسمت می‌کردم ، چه رسد به این که این اموال از خود مردم است.(1)

 سپس مدّتی طولانی اندوهگین سکوت کرد و سه بار فرمود:

مرگ (پایان کار) زودتر و شتابان‌تر از این خواهد رسید.(2)

--------------------------------------------------------------------

(1) بخشى از خطبۀ 126 نهج البلاغه .

(2) جلوۀ تاريخ در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد: 1 / 321.