قطره ای از دریا (10)

دستان یهود و جعل حدیث برای شام

9
فهرست فصل‌ها 44

متن فصل

دستان یهود و جعل حدیث برای شام

دستان یهود برای جلب کردن مردم به سرزمین شام و محکم نمودن حکومت معاویه و بنی امیّه ، نه تنها از زر و زیور استفاده می کردند، بلکه با تزویر و جعل حدیث دربارۀ عظمت شام مردم را فریب می دادند . 
دکتر ابوریه در این باره می نویسد:
«ستودن علمای یهود به این که پادشاهی پیامبر صلّی الله علیه وآله در شام به وقوع می پیوندند، به خاطر برنامه ای بود که آنان در میان خود پنهان می کردند. و ما توضیح می دهیم که شام چنان نبود که شایسته توجه و ستایش باشد مگر به خاطر دولت بنی امیه که در آن جا بر پا شد. همان دولتی که در آن حکم از خلافتِ عادلانه، به پادشاهی تهدید کنندۀ دیگران تبدیل شد و در زیر سایۀ حکومت آن ، فرقه های اسلامی پدید آمد که در زمان عضد الدوله درهم شکست و از هم پاشیده شد.
در شام بود که جعل و ساختن حدیث بسیار شد، و عالمان یهودی از فرصت بدست آمده، بهترین استفاده را بردند و در آتش فتنه افروختند و آن را با لشکرهایی از دروغ و فریب کمک کردند.
تعدادی از این دروغ ها، روایاتی است که در ستایش شام و اهالی آن درست کردند. و این که همۀ خوبی ها و سرچشمۀ آن در شام است و همه بدی ها و سرچشمۀ آن در غیر شام است.
و با توجّه به این که اندکی از آن چه این کاهنان یهودی دربارۀ آن که پادشاهی پیامبر به شام می رسد و معاویه یقین دارد که پیامبر به او گفته که خلافت به او خواهد رسید و از او خواسته که بهترین زمین مقدّسی را که نیکان در آن هستند، برگزیند، برای شما بیان شد.
ما در این جا قسمتی دیگر از نیرنگ این یهودیان مکار را نسبت به مسلمانان و دینشان و پادشاهیشان بازگو می کنیم. آنان دربارۀ شام، به آن چه پیش از این گفتیم، بسنده نکردند ، بلکه بر آن افزودند به این صورت که گروهی که حق را آشکار می کنند، در شام هستند، حتّی نزول حضرت عیسی را در شام گفتند.
 در کتاب صحیح بخاری و مسلم چنین آمده است: همیشه گروهی از امّت من هستند که دنبال حقیقت هستند. از کناره گیری دیگران زیانی نمی بینند و از مخالفت دیگران ناراحت نمی گردند تا فرمان خدا فرا رسد و آنان استوار و پایدارند.
بخاری روایت کرده که آنان اهالی شام هستند(1).
در صحیح مسلم از ابوهریره و او از پیامبر صلّی الله علیه وآله نقل کرده که فرمود: همیشه اهل مغرب دنبال حقیقتند تا روز قیامت فرا رسد. احمد وغیر او گفته اند: مراد اهالی شام هستند.
هنگامی که شهرهای اندلس توسط مسلمانان فتح گردید، مقصود از غرب در حدیث پیامبر را به اندلس تعبیر کردند و حدیث را به شهر خودشان تعبیر و تطبیق کردند و در کتاب «المعجب فی تلخیص اخبار المغرب» روایتی از سعد بن ابی وقاص نقل کرده که پیامبر صلّی الله علیه وآله فرمود: اهالی مغرب همیشه دنبال حق هستند، رها کردن دیگران آنان را از راهشان باز نمی دارد تا روز قیامت برپا شود(2).
و در کتاب «کشف الخفاء» از کعب الأحبار نقل کرده: اهل شام، شمشیری از شمشیرهای خداوندند که به وسیلۀ آن ها از نافرمانان انتقام می گیرد.
 و شاید نافرمانان، همان کسان باشند که زیر پرچم معاویه نرفتند و پیرو دیگران شدند و آن دیگران هم علی علیه السلام است.
عروة بن رویم گوید: مردی به کعب الأحبار رسید و به او سلام کرد و برایش دعا کرد. کعب پرسید: از کجایی؟ گفت: از اهل شام. کعب گفت: شاید از همان لشکری هستی که هفتاد هزار نفرشان بدون حساب وارد بهشت می شوند و مجازات نمی شوند! پرسید: آنان چه کسانی هستند؟ گفت: اهل دمشق. گفت: از آن ها نیستم . کعب گفت: شاید از لشکری باشی که خداوند در هر روز دو مرتبه به آنان نگاه می کند! پرسید: اینان چه کسانی هستند؟ گفت: اهل فلسطین. گفت : آری از آنان هستم.
در روایت تعبیر دیگری هم دارد که کعب گفت: شاید از لشکری باشی که یک شهیدشان ، هفتاد نفر را شفاعت می کند! پرسید: آنان چه کسانی هستند؟ گفت: اهل حمص(3).
کعب گوید: اولین دیواری که پس از طوفان نوح بر روی زمین قرار داده شد، دیوار حران و دمشق و پس از آن بابل بود(4).
نافع از ابن عمر از کعب نقل می کند که گفت: آتشی پدید می آید که مردم همه در فکر نجات خویش می افتند، هر گاه شنیدید که آن آتش پیدا شده به سوی شام بروید(5).
و این فرزند عمر خود یکی از شاگردان کعب است».(6)
این ها نقشه هایی بود که مردم را از مکّه و مدینه و در نتیجه از سرزمین رسول خدا و اهل بیت علیهم السلام دور کنند و تا آن ها به سوی شام و معاویه و حکومت بنی امیّه بروند!
------------------------------
(1) در روایت ابی امامۀ باهلی چنین دارد: هنگامی که از پیامبر صلّی الله علیه وآله پرسیدند؟ فرمود: بیت المقدّس و اطراف آن . نهایة الارب ، ج 1 ، ص 333 .
(2) المعجب فی تلخیص اخبار المغرب: 15.
(3) تاریخ ابن عساکر، ج 1 ص 57، چاپ خطی و حمص همان سرزمینی است که بدن پاک! کعب در آن خاک شده است.
(4) همان : ص 14.
(5) فتح الباری : ج 13 ، ص 69.
(6) سنّت محمّدی صلّی الله علیه وآله در گذر تاریخ: 255 .